۸ باب: نهی از نقل سخن و احوال مردم به زمامداران در صورتیکه ضرورتی چون نگرانی از پیامدی منفی و امثال آن وجود ندارد ولا تَعَاوَنُوا عَلَ آلاثم وَاَلْعْدْونِ» [المائدة: ۲] و همديكر را بر انجام كناه و تجاوز يارى نكنيد. مو انق نانك فان اد نان او اتنا زه كرد ۷- وعن ابن مسعود ديه قال: قال ول اه ت.. رله بغي أَحَدٌ من آضحای عن أَحَدِ مین فإ أَحِبُ آن آخرج نکم وآنا سلیم الصّدْر). [روایت ابوداود و ترمذی](" ترجمه: از ابنمسعودكه روایت شده است که رسولاله 5 فرمود: «هیچیک از اصحابم هیچ خبری از دیگری برای من نیاورد؛ زیرا دوست دارم که وقتی نزدتان میآیم» در دلم نسبت به کسی چیزی نباشد». شرح مولف در کتابش «ریاض الصالحین» باب بدین عنوان گشوده است: «نهی از نقل سخنان و احوال مردم به زمامداران. در صورتی که ضرورت و نیازی به اين کار نباشد»؛ زیرا اين امر نوعی دشمنی با کسیست كه سخنش بدون ضرورت به مسؤولان منتقل میشود يا این که ممکن است زمینهساز بدبینی مسژولان باشد و باعث شود که اين تصور را در ذهنشان تداعی کند که مردم به آنان ناسزا میگویند يا از آنان راضی نیستند؛ از اینرو خبرچینی برای زمامداران. کار شایستهای نیست؛ مگر آنکه بهراستی مصلحتی در اين گزارشها وجود داشته باشد؛ مثلاً بهحاطر جلوگیری از اتفاقی ناگوار. لذا اگر شخصی در مجالس از حکام و مسوولان بهبدی ياد میکند يا به آنان ناسزا میگوید. شایسته نيست که خبرش را به مسژولان برسانند؛ زیرا اين . (۱) ضعیف است؛ ضعیف الجامع. ش: ۶۳۲۲؛ و ضعیف بی داود. از آلبانی چند. ش: ۰۱۰۳۵
— পৃষ্ঠা ৫৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।