باب: حرامبودن سخنچینی که عبارتست از نقل سخن در ميان به قصد ... ۵۵ تا دوبههمزنی کند؛ اين. جزو گناهان بزرگ است؛ چنانکه ييامبريّة از كنار دو قبر عبور کرد و فرمود: «اين دو نفر عذاب میشوند. آن هم بهنعاطر گناهی که آن را بزرگ نمیدانستند؛ در صورتی که گناه بزرگی بود: یکی از آنها در ميان مردم سخنچینی مینمود و ديكرىء از ادرار خود پرهیز نمیکرد». برخی از مردم علاقهی عجیبی دارند که حرف اين و أن را به یکدیگر برسانند و حتی بدین منظور پیازداغش را هم بیشتر میکنند؛ نزد اين یکی میروند و میگویند: فلانی» چنین و چنان گفته است. و نزد آن یکی میروند و میگویند: فلانکس چنین و چنان گفته است! كاه حرفی که نقل میکنند. راست است و كاه دروغ. تازه اگر راست باشد. باز هم حرام است و سخنچینی بهشمار میآید و جزو گناهان بزرگ میباشد. اللهكك از پیروی از چنین کسانی منع نموده و فرموده است: ولا طع کل حلاف مَّهِينٍ © از مام بكمب 49 [القلم: ۰۱۰ ۱۱] و از هیچ سوگندخوردهی فرومایهای فرمان مبر؛ (و نیز) و از هیچ عیبجویی که به شاعر جه نیک و بهجا گفته است که: هرکه عيب دگران پیش تو آورد و شمرد بیگمان عيب تو پیش دگران خواهد برد همچنین کسی که حرف دیگران را نزدت بازگو میکند. شک نکن که حرف تو را نيز پیش دیگران میبرد؛ يس از چنین کسانی تحویل نگیر و نسبت به آنها بیتفاوت باش. در اين حدیث به يك شیوهی آموزشی بسیار خوب اشاره شده است؛ چنان که رسولاله 36 برای جلب توجه مخاطبش و برای این که توجهش به موضوع را بیشتر کند. آنرا در قالب یک پرسش مطرح میفرمود؛ اين روش باعث می گردد كه حواس مخاطب به سوی موضوع کشیده شود و موضوع را با توجه بیشتری دنبال کند. لذا به کارگیری چنین روشهایی در آموزش, نیک و بهجاست؛ زیرا هدف. اين است که كاوس اس و وان ستاو حال اين پرسش مطرح میشود که اگر دیدیم که فردی به دوست خود آنقدر فریفته شده که اسرار و رازهای خود را با او در ميان میگذارد » ولی دوستش اسرار او را فاش مىكندء آيا بايد به شخص اول خبر دهيم كه فلاندوست تو آدم رازدارى
— পৃষ্ঠা ৫৭ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।