۵۳ شرح ریاضالصالحین «امانت را به کسی که آن را به تو میسیارد» بازگردان و به کسی که به تو حیانت کرده است» خیانت مکن». علما از این مساله بهعنوان سسالهی «ظغره اد میکنند؛ ر يعنى اگر کسی به مالى از بدهكار خويش دست يافت» آيا مى تواند آنرا در قبال بستانكارى خود براى خويش بردارد يا خير؟ ياسخش اين است كه برداشتن ٠ آن مال در مقابل نفقه ی واجب» ايرادى ندارد؛ اما در برابر بستانکاری» بنا بر فرمودهی عام و فراگیر رسو لالهو جایز نیست که فرمود: «به کسی که به تو خیانت کرده است. خيانت مکن»؛ بلکه بحث تأمين اموال موضوعیست که از طریق مجاری قضایی و وی مق ترد واه واه ولع AT و - وعن ابن مسعو أنَّ لت قال: «ألا أَنَشُم مَا العَضْهُ؟ هي الم القَالَةُ َيْنَ التاس». [روایت مسلم]" ۱ ترجمه: ابنمسعودتله میگوید: پیامبر کل فرمود: «آیا به شما خبر دهم که "عضه" (حدروغ و بهتان) چیست؟ همان سخنچینی و دوبههمزنی در ميان مردم است». شرح لوخ رو بس مار حو يي ی ابن مسعود چ میگوید: پیامب رت فرمود: «ألا أَتبّقَكُْ ما العَضة؟ هي الكمَيمَةُ؛ الاب التاس» يعنى: «آيا به شما خبر دهم كه "عضه" (-دروغ و بهتان) جيست؟ همان سخن جينى و دوبههمزنی در ميان مردم است». واژهی «عضه» به معناى بريدن و پارهپاره كردن يا بخشبخش نمودن است و همخانوادهی واژهی ۶ عض عضيل ) میباشد كه در قرآن كريم آمده ۵ اننيت: «ألَذِينَ ل َلْقُرْءَانَ عضین ©)» [الحجر: ]٩۱ آنان که قرآن را بخشبخش قرار دادند (و بخشى از قرآن را سحر و بخشى را شعر ينداشتند). يا به بخشى از قرآن ايمان آوردند و به بخشى ديكر كفر ورزيدند. سخنچینی نيز این گونه است؛ يعنى آدم سخنچین حرف برخى از مردم را به برخى ديكر مىرساند )۱( صحیحج مسلم, ش: ۶۶
— পৃষ্ঠা ৫৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।