باب: انواع غیبتهای مباح ۴۵ | وعن فاطمة بنت قيس قالت: أَنَيْتُ للع فقلث: -١ خطبانی؟ فَقَالَ رسول اللمية: «أمّا مُعَاوِيَه فَصعْلُوكَ لا مَالَ له وأا بو امجهم قلا يَصَعْ العصا عَنْ عانقه». [متفق عليه" وفي رواية لسلم: «وَأمًا أَبُو اجهم فَصَرَابٌُ لِلنّساءِ) وَهْوَ تفسير لرواية: الا يَضَعٌ الصا عَنْ عاێقه». ترجمه: فاطمه بنت قيس # میگوید: نزد يبامبركّة آمدم و گفتم: ابوجهم و معاويه از من خواستكارى كردهاند. رسو لالهو فرمود: «معاويه. فقير است و مالى ندارد و ابوجهم عصا از دوش خويش بر زمين نمى كذارد). و در روایتی از مسلم آمده است: «ابوجهم. زنان را زياد کتک میزند» و این تفسیر برای روایت پیشین است. نيز گفته شده که منظور از این که «عصا از دوش خويش بر زمين نمینهد. اين است که او زياد به مسافرت میرود. 645- وعن زيد بن رقم قَالّ: : خرجنا مَعَ رسول ال في سَمَرِ أَصَابَ التّاس فيه ده فَقَالَ عبد الله بن أى: لا و عل من عند رسو ال حت يَنَْصُوه وقال ین رَجَْنَا إا ية 2 لَيُخْرِجَنَ در ۳ فَأَنَيْتُ رسُول اللهك فَأَخْبَرْتَهُ بذلت فَأَرْسَلَ 1 بن أي اد هد بمیته: ما فعل فَقَالُوا: ا فيي ما َال شِدَّة > عق اوق | الله تَعَالَ عل نَبِيّهِ تضييتي: «إِذَا جَآءَكَ الْمْتَفِقُونَ) [النافقون:١] ثم دعاهم ای لِيَسْتَغفِرَلَُمْ قَلَوَوا رُؤُوسَهُمْ. [متفق عليه]!" ترجمه: زيد بن ارقمه مىكويد: همراه رسولاله ی به سفرى رفتيم كه در آن مردم سختیهای فراوانى ديدند. عبدالله بن أَبَى گفت: به آنانكه نزد رسولالله هستندء انفاق نكنيد تا پراکنده شوند. و افزود: اگر به مدينه بازگرديم بهقطع اشراف و عزتمندان. ذلیلان و فرومایگان را بیرون می کنند. لذا نزد رسولاله ی آمدم واين را به اطلاع ايشان رساندم. آن بزرگوان به دنبال عبدالله بن ابی فرستاد. عبدالّه بن ابی با تأکید فراوان سو گند ياد کرد که چنین نگفته است. تا جایی که دیگران گفتند: زید به )۱( صحیح مسلم, ش: ۲۰ و در صحیح بخاری نیست. )۲( صحیح بخاری» ش: ۹۰۳ و صحیح مسلم» ش: VY
— পৃষ্ঠা ৪৭ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।