۳۸ شرح ریاضالصالحین آمده است. اما اگر غیبتکننده همچنان بر غیبت كردن پافشاری کند. بر ما واجب است که آن مجلس را ترک کنید؛ زيرا الله متعال میفرماید: وقد تب کک ف الکتلب 5 ِا سَمِعْتُمْ ءاییتِ الله يُكَفَرُ بها وت وا بها فلا تعدوأ مَعَهم ی مر ره مخ( تن ]١5٠ : [النساء و اه (اين حکم را) در قرآن بر شما زل كرده كه جون شنيديد كروهى آيات الهى را انكار و استهزا مى كنندء با آنان ننشينيد تا آن که به كفتار ديكرى بيردازند؛ زيرا در اين صورت شما نيز همانند انان هستيد. لذا اگر انسان به گفتار حرامى كوش دهدء در كناهش با گویندهی آن شریک است؛ بلکه ترک آن ا بر او واجب میباشد. مول فطله چند آيه دربارهی رویگردانی از سخنان و کارهای بيهوده ذكر كرده است؛ منظور از کارهای بيهوده. سخنان و اعمالیست که هیچ نفعی ندارند. الله متعال در توصيف بندگان نیک خويش می فرماید: ودا مرو بلغو مَدُوأْ کرام @) [الفرقان: ۷۲] و آنكاه که بر گفتار و کردار لغو و بيهوده میگذرند با بزرگواری و متانت میگذرند. یعنی: به لغو و کارهای بیهوده مبتلا نمیشوند؛ نه بدان كوش میدهند و نه مرتکبش میشوند. مولف جه سپس حدیث عتبان بن مالک ظ4 را دربارهی مالک بن دخشم طق آورده است که مردی دربارهی آبروی مالک بن ذخشم سخن گفت. پیامبر یل آن مرد را از اين كار نهى نمود و فرمود: «مگر نمىدانى كه او لاإلهإلاالله گفته و از گفتن آن, تنها خشنودی الله متعال را خواسته است؟» این نشان میدهد که اگر کسی این گونه نباشد. حرف زدن يشت سرش غیبت نیست؛ یعنی: کافر در زمینهی غيبت» محترم نمیباشد و غیبتش جایز است؛ مگر آنکه غیبتش نزدیکان و خویشاوندان مسلمانش را دلآزرده کند كه در اين صورت از کافر نیز غیبت نمیشود. پیشتر بیان شد که غيبت از آدم فاسق و بدكارء درست نیست؛ مگر آنکه در بازگو كردن فسق او. مصلحتی وجود داشته باشد؛ زیرا این از روی خیرخواهیست.
— পৃষ্ঠা ৪০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।