باب: حرامبودن غیبت و امر به حفظ زبان ۳۳ و این ماه و اين سرزمین» حرمت دارند و تعرض به جان و مال و آبروی یکدیگن بشما تام انيت گرا باشید که اناف عردم ۳- وعن عادشة وكا قالت: قلت للتيكة: حسبك من صَفيَةٌ كدًا وگذا. قال بعش الرواة: : عي قصيرة فقال: لد فلت مه و مُرجث بماء خر لَمَرَجَنهُ! قالت: : وکت لَه اسان فَقَالَ: ما E وإِنَّ لي گذا ET و کمن ترجمه: عايشه» میگوید: به پیامبر یا گفتم: برای شما همین بس که صفیه. فلان عيب را دارد. برخحی از راویان گفتهاند: منظورش. اين بود كه صفیه هي کوتاه قامت است. پیامبر #5 فرمود: «همانا سخنی گفتی که اگر با آب دریا آمیخته شود آنرا تلخ و نامطبوع میگرداند». عايشه* میگوید: و ادای کسی را برای ایشان درآوردم. فرمود: «دوست ندارم که در قبال مالی فراوان. ادای کسی را درآورم (يا عيب کسی را بازگو کنم)؛. [اين» یکی از رساترین فرمودههای نبوی در نهی از غیبت است؛ الله متعال میفرماید: وما نطق عن الْهَوَىَ © ان هو الا وخ وی © » [النجم : ۳ ]٤ (پیامبر) از روی 2 نفس سخن نمیگوید. سخنشء چیزی جز وحی نیست که به او نازل سے مر سم ۳- وعن انی قال: قال رسول :الما غرج بي مَرَرْتُ قوم هم أظمَارٌ ین ناس شون بها وُجُوهَهُمْ وَضْدُورَهُم؛ ققلث: مَنْ هوّلاء ي جریل؟ قَالَ: لاء الَِّينَ یا کون وم التاس وَيَفَعُونَ في آعراضهما. که ال ترجمه: انس ذه میگوید: رسول الله فرمود: «آنگاه که مرا به معراج بردند. گذرم به گروهی افتاد که ناخنهایی از مس داشتند و با آن. صورت و سینهی خويش را ی کفت:: ای عير ]نا آینها. کی كشك ايها ای ,تیاه که )۱( صحیح الجامع. ش: ۱۴۳۰ ۵؛ و صحيح أبى داود از آلبانی ل ش: ۴۰۸۰. (۲) صحیح الجامع. ش: ۵۲۱۳: و السلسلة الصحيحة, از آلبانی جه ش: ۵۲۳.
— পৃষ্ঠা ৩৫ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।