باب: حرامبودن غیبت و امر به حفظ زبان "۳ نکرد. از اینرو شایسته است که انسان» تا آنجا که میتواند سکوت کند؛ زیرا پبامبر ¥ فرموده است: ام گان یوم باه رازم الاجر قلیفل را أو یی مث»(" یعنی: «کسی که به الله و روز قيامت ایمان دارد. سخن نیک بگوید و یا سکوت نماید». بهعبارت دیگر: انسان سخنی بگوید که در ذات خود نیکوست يا نتیجهی نیکی داشته و مایهی الفت و محبت دوستان و همنشینان با یکدیگر باشد؛ زیرا اگر در مجلسی بنشینید و هیچ نگویید. سکوت شما همنشینانتان را آزار میدهد؛ اما گفتن سخنان مباح» الفت و محبت میآورد و این خوب است. لذا سخن نیک دو جنبه دارد: پا در اصل خود نیکوست؛ يا سخن مباحیست که نتیجهاش نیکوست. خلاصه این که غیبت كردن نيز مانند ساير سخنان انسان. ثبت میشود؛ از اينرو بههوش باشید که مبادا چنین چیزی در کارنامهی شما ثبت گردد! زیرا اگر از کسی غیبت کنید. روز قیامت از بهترین و ارزشمندترین دارایی شما در آنوقت» یعنی از تكو هاقان بود امه شیم له کی که :نورين وهاي اوه تن رما اكز عور از نیکیهایتان باقی نماند. از بدیهای طرف مقابل برمیدارند و روی بدیهای شما میاندازند و آنگاه نتیجهاش چیزی جز دوزخ نخواهد بود. يناه بر الله. بدان که شایسته است که هر مکلفی زبانش را از هر گفتاری حفظ کند؛ مگر سخنی که مصلحتش آشکار باشد. و چنانچه مصلحت سخن گفتن و سکوت برابر بود سنت اين است که انسان از گفتن آن سخن خودداری نماید؛ زیرا چهبسا سخن مباح به حرام يا مکروهی میانجامد و اين» در روند عادی زندگی» مشهود و فراوان است و هيج چیزی با سلامتی از گناه برابری نمی کند. 8- وعن أ هريرة عن الَو قال: «مَنْ کال یمن باللّه وَاليَومِ الآخر قَليمُل خر او لصتا [متفق علیه]۲۲ (۱) صحیح بخاری, ش: ۶۰۱۸ و...؛ صحیح مسلم ش:۴۷. (۲) صحیح بخاری. ش: ۶۰۱۸؛ و صحیح مسلم. ش:۴۷. اين حدیث پیش تر بهشمارهی ۲۱۳ گذشت.
— পৃষ্ঠা ২৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।