باب: حرام بودن غيبت و امر به حفظ زبان 0 خلاصه اينكه بر ما واجب است كه از غيبت دورى كنيم و زبان خويش را از غيبت ديكران بازداريم و بدانيم كه با هر غیبتی. از نيكىهايمان كاسته شده بر نيكىهاى کسی که از او غيبت می کنیم» افزوده میشود. جنانكه در حديثى آمده است EG أكد ناهن انس اليس ؟ نا مطاف که کم فلس است؟» الباق دادند: کسی كه ثروت نقدى و غيرتقدى ندارد. فرمود: ان الْمْفْلِسَ مِنْ أكق مق بان یرم القيامة بضلا: وصیام ورگ ویأتي وقد كك هذاه وتف هذا وأكل مال هذا» وسفك دم هدّاء وَضَرَبَ هذاء فیعطی هدا 7 نغ حستاته» وهذا من حستاته» ان سا قبل أن يفوي ما عليه ادي عط خَطَايَاهُمْ فطرحث عليه ثم ظرح في التارا۱4 یعنی: «مفلس در امت من» کسیست که روز 2 با انبوهی از (اعمال نیک. مانند) نماز و روزه و زکات. حاضر میشود؛ ولی اين را هم با خود دارد که فلانی را دشنام داده و به آن یکی تهمت زده است؛ مال اين را خورده و خون آن یکی را ريخته و یا تقو اس کر ان ای يه هوک ای یحو ی هگ نیکیهایش پیش از ادای حقوق حقداران تمام شد. از بدیهای آنان کسر میگردد و به حساب او منظور میشود ۲ شعن او زا فان امن دوزخ میاندازند». به یکی از سلف عا كفتند: فلانی» غيبت تو را كرده است. آن بزرگوار پرسید: مطمئنید؟ a قراف “فيك که رشان وى مدي رن كه او ان حفن غيبت كرده و اوء هدیهای برايش فرستاده است! هديهدهنده به غيبت کننده فرمود: تو ES اسه هن ذف رو لتك ها اند قاقز انا متا کم نکر دادهام از ميان مىرود و جيز ماندكارى نيست. این» پاداش هدیهای است كه به من دادهای. ببينيد كه سلف صالح د جه بينشى داشتهاند. لذا از روى خيرخواهى از خواهران و برادران كرامى مىخواهم كه از غيبت دورى كنيد و خود را در ورطهی بدكويى و غيبت از علما و مسؤولان كرفتار نكنيد. اگر قصد اصلاح داريد و امكان ارتباط با مسؤولان وجود دارده مسايل و مشكلات را به كوش آنها برسانيد و يا از طريق مجارى و راههای دیگر مسؤولان امر را در جريان مشكلات و نارسايىها قرار دهيد و بدين نكته توجه داشته باشيد كه مكر (۱) ر.ک: حديث شمارهی 577. [مترجم]
— Page 15 —
This text was taken automatically from the PDF and may contain errors. When in doubt, check the original page.