۷- کتاب: کارهای ممنوع ۳ باب: حرام بودن غیبت و امر به حفظ زبان شرح مولف له در کتابش بابی پیرامون حرام بودن غیبت و وجوب حفظ زبان» گشوده و تعدادی أيه در اینباره ذکر کرده است. پیامبر یل برای اينكه غیبت را برای يارانش تعریف کند. از آنان پرسید: «آيا میدانید که غیبت چیست؟» عرض کردند: الّه و رسولش بهتر میدانند. فرمود: اذ كرك أَخَاكَ بما یگرهة؛ یعنی: «دربارهی برادرت سخنانی بگویی که خوشش نمیآید». شخصی پرسید: اگر آنچه مىكويمء در او وجود داشته باشد. چه؟ فرمود: (إِنْ کات فیه ما تقُولُ فَقَدِ اغْتَبّْته وان لَمُ ین فیه ما تَقُولُ فَقَدْ هته يعنى: «اگر آنچه می گویی در او وجود دارد. غيبتش را كردهاى؛ و اگر آن صفت در او نباشد. بر او بهتان بستهای»؛ افزون بر این که غیبتش را هم کردهای. غیبت جزو گناهان کبیره است که با نماز و روزه و صدقه و دیگر کارهای شایسته بخشیده نمیشود؛ بلکه در نامهی اعمال انسان ماندگار میماند؛ مگر اينكه انسان با رعایت شرایط توبه. از اللهك آمرزش بخواهد. ابن عبدالقوی جه می گوید: وقد قيل صغرى غيبة ونميمة وکلتاهما کبری على نص أحمد يعنى: «گفته شده که غيبت و سخنچینی جزو گناهان صغيره هستند؛ اما احمد بن حنبل له به این که هر دو گناه کبیرهاند. تصريح كرده است». همانگونه كه بیان شدء ييامبر الكل در تعريف غيبت فرموده است: «زكيك أَخَاكَ بما يحكرةًا. يعنى: «دربارهی برادرت سخنانى بگویی كه خوشش نمىآيد)؛ و اين» شامل بازكويى هر عيب اخلاقی. جسمى و دينى مىشود. به عبارت ديكر: هرجه كه ا او ر مرش عونا باك شو هار )۱( مسلم ش: ۲۵۸۹ بدنقل از ابوه ريرهظك.
— Page 11 —
This text was taken automatically from the PDF and may contain errors. When in doubt, check the original page.