۷~ باب: فضیلت نماز ِن آلصَلوْة کلم عن الفحتاء والنگر» [العنكبوت: 40 ] بی گمان نماز از کارهای زشت و ناپسند باز میدارد. و مولف ل در کتابش «ریاضالصالحین» می گوید: «باب: فضیلت نماز). نماز» عبادت معروفیست که با تکبیر آغاز میشود و با سلام پایان مییابد و پس از شهادتین مهمترین» برترین و سودمندترین رکن اسلام میباشد و پیوند ميان بنده و پروردگار اوست؛ زیرا انسان در پیشگاه اللہ کت میایستد و با او راز و نیاز و نیایش می کند؛ هنگامی که بنده می گوید: امد لله رب العلمین ©{ الله کل می فرماید: «حدني عبدي)؛ یعنی: (پندهام مرا حمد و ستایش کردا و آنگاه که بنده می گوید: رن آرجیم ©{ الله میفرماید: (پندهام مرا تنا گفت». و زمانی که بنده می گوید: ملک یوم آلڌين @{ اه کت میفرماید: (بندهام مرا بهبزرگی یاد کرد). و جون بنده میگوبد: یا عبد ویَاك نُستَعینْ 46 خداوند(ط2) میفرماید: «این» ارتباط دوطرفهی من و بندهام میباشد). و وقتی بنده آهیتا اضر ال ©{ را تا 2 کي اه مر اه ره Wr” پایانش میخواند» الله می فرماید: «هذا لَعبري وَلِعَبِي م ال یعنی: «این» درخواست بندهی من است و من» خواستهاش را برآورده میسازما. نماز» گفتگو و راز و نیاز انسان با پروردگار اوست و نیز کردار و گفتاریست که از آغاز تا پایانش ستایش و بیان عظمت الاهیست؛ لذا انسان از همان ابتدا که میگوید: «اللّه اکبر؛ اکن را تعظیم و ستایش میکند. الله اکبر" یعنی: الک در علم» قدرت. چیرگی» عظمت و بز رگی» از همه چیز بزرگتر اھت و آسمانهای هفت گانه و هفت زمین در دستش بهسان دانهای اسپند در دست هر یک از ماست؛ (۱) صحیح مسلم. ش: ۳۹۵ بهنقل از ابوهریره تن
— পৃষ্ঠা ৭ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।