۳۴ شرح ریاضالصالحین نکند؛ معلوم نیست که کمکش کنند يا نه؛ زیرا اگر انسان» دل به مخلوق ببندد به مخلوقی چون خود واگذار میشود. همانطور که در حدیث آمده است: «هرکس. به چیزی تعلق خاطر پیدا کند» به آن وابسته و واگذار ی جره هرکس, دل به مخلوق ببنند. خالق را از یاد میبرد؛ لذا همواره بر الله توکل کنید و امور خود را به او بسپارید و بیم و امید شما به او باشد. بهيقین اگر بر الله توکل کنید. الله برای شما کافیست. همانطور که می فرماید: ون یتوگل عل له هر نیت [الطلاق :۲ و هر کس بر الله توکل کند. الله برایش کافیست. هرچه الله برای ما مقدّر کرده باشد. به ما میرسد و چیزی مانعش نمیشود. از اینرو هر مسکین و بینوایی» باید صبر و شکیبایی پیشه نماید و بر او واجب است که دست نیاز پیش مردم. دراز نکند؛ مگر این که حالتی اضطراری پیش آید. زیرا در شرایط اضطراری. خوردن مردار جایز است. پس چه رسد به دراز کردن دست نیاز پیش دیگران. ولی تا زمانی که با خوردن تکهای نان یا دانهای خرماء قوت لایموت فراهم میشود. نباید دست نیاز پیش مردم دراز نماید. زیرا این امر. برای او عادی میشود و به گدایی عادت میکند؛ در نتیجه روز قیامت در حالی برانگیخته میشود که گوشتی بر سیمای او وجود ندارد. پس وای به حال کسانی که به گدایی عادت کردهاند؛ آنها که خود ثروتمندند و وقتی میمیرند. گنجینهای از طلا و نقره و پولهای قدیمی و جدید از خود به جا میگذارند! ولی وقتی آنها را در زمان حیاتشان میبينيم» گمان میکنيم کسی از آنها فقیرتر نیست. چون با ادا و اطوار حویش؛ خود را فقیر نشان میدهند و مردم را با گدایی کردن» اذیت می کنند. ی رود زیادی دارند؛ هیچ ندارند. ولی می خواهند مانند ثروتمندان زندگی کنند و خانه و ماشین آنهاء مانند خانه و ماشین )۱ البته در این حدیت به تعویذهایی اشاره شده که برخی از مردم» بر خود میآویزند. ولی این حدیث» مفهومی فراگیر دارد و بیانگر این است که هرکس, به چیزی تعلق خاطر پیدا کند. به آن واگذار میشود. [مترجم]
— পৃষ্ঠা ২৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।