باب: مهربانی با یتیمان. دختران. و دیگر ضعیفان و مستمندان و احسان.. ۱٩ از این حدیث: این نکته برداشت میشود که انسان باید همنشینانی برای خود برگزیند که نیکوکار باشند و صبح و شام به عبادت و راز و نیاز بپردازند و همواره در جهت کسب رضایت پروردگار بکوشند. لذا انسان نباید به فکر نشست و برخاست با بزرگان و اشراف و حکام یا کسانی باشد که در جامعه جاه و مقامی دارند. مگر این که مصلحت شرعی ایجاب کند که با چنین کسانی نشست و برخاست داشته باشیم؛ مصلحتی مانند این که خواسته باشیم آنها را امر به معروف و نهی از منکر کنیم یا اوضاع و احوال مردم را به اطلاع آنها برسانیم تا به آن رسیدگی نمایند. ولی همنشینی با رژسا و وزرا و دیگر بزرگان و سران حکومتی بهمنظور جاهطلبی و کسب موقعیت. کار پسندیدهای نیست؛ بلکه همنشینی با کسانی بسن یده است که پرهی زگار و خداترساند؛ فرقی نمیکند که فقیر باشند یا ثروتمند. مهم اینست که رضایت و خشنودی الله و محبت و دوستی با و ال و حون همهی کازها و ارتباطات قرار بگیرد. کسی» طعم ایمان را میچشد که دوستان خدا را به دوستی برگزیند و با دشمنان خداء دشمنی نماید؛ یعنی حب و بغض او يا دوستی و دشمنیاش بهخاطر الله باشد. از الله متعال درخواست میکنم که ما را اینچنین بگرداند و رحمتی از سوی خویش به ما عنایت کند؛ بهيقین او بسیار بخشنده است. وصلی الله علی نبینا محمد وعلی آله اد د د AT i و rE فل اه بڪر: ولو هَذّا لیخ قرش وَسيْدِهْ؟ اق الى ا فقال: اب ڪر لمات آغضبتهم؟ ِن گنت أُعْصَبَهُمْ مذ أعْصَبك رب فااهم فقال. يا وتا آعْْبنگم؟ قالوا: لاء یغفر الله لك يا آي. [رواه مسلم]" تر حمه: ابوهیّیره. عائذ بن عمرو مزنی یه که از اصحابت حاضر در (بیعتالرضوان) بود» میگوید: ابوسفیان با عدهای نزد سلمان» صهیب و بلال آمد. اینها گفتند:
— Page 21 —
This text was taken automatically from the PDF and may contain errors. When in doubt, check the original page.