۴۴ شرح ریاضالصالحین که هیچ کس نمیتواند آنها را از نماز جماعت باز دارد. لذا بیایید تا خود را به انجام کارهای نیک عادت دهیم و خواهیم دید که پس از مدتی» نفس ما رام میشود و خود. مشتاق کارهای نیک میگردد. از الله متعال درخواست میکنم که همهی ما را به ذکر و شکر و عبادتش» توفیق دهد. د ا i -٤ الشامن: عن ان عبد انه حَذيفة بن اليمان هة قال: یت مع التي ات ی ی ملت بص پها في ر؟ ت فممّی. فقلت رگم بھاء ڈ ثم افتتح الَسَای فقرا آهاء ڈ ثم افتقح آل عنران ره ی تلا إا مر باية ية فیها سيبح سبح ودا مر بشوالي سأل وا مر بوذ نَعَو ثم ركع فجعل يفول «سَبحان ری العظیم» فان رکوغه نخوا من قیامه ته قاّ: : اسع الله ین يده رینا لك امد تم قام قیاماً طویلا قریبا ما رگ ثم سَجَدَ فقال: «سبحان ری الأعل» فکانَ سجُوده قریباً ن قیا مه مه. [روایت مسلم]"" ترجمه: ابوعبدالله» حذیفه بن یمان ا میگوید: یکی از شبها با پیامبر ی نماز خواندم؛ ایشان سورهی «بقره» را شروع کرد. با خود گفتم: در آیهی صدم رکوع خواهد کرد؛ اما رسولالله #4 از این آیه گذشت شت؛ گفتم: همهی (بقره» را در یک رکعت خواهد خواند (و آنگاه رکوع خواهد کرد)؛ ولی همهی این سوره را خواند و در این انديشه بودم که رکوع خواهد نمود؛ اما رکوع نکرد و سورهی ی «نساء» را شروع کرد و آن را تا پایان خواند. سپس «آلعمران» را آغاز نمود و آرام و بهترتیل میخواند و N aS آیەی دعا میرسید. دعا میکرد و هنگامی که به آیهای با موضوع پناه جستن به الله میرسید. پناه میخواست تا این که رکوع نمود و شروع کرد به گفتن: «سُبحانَ ري 1 ظیم» و رکوعش. بهاندازهی قیامش طول کشید؛ ان کار برخاست و گفت: «سَیع اله لن کیده» ریٌنا لك اعمذ» و این قیامش نیز تقریباً بهاندازی رکوعش طولانی بود و (۱) صحیح مسلم» ش: ۷۲۲
— পৃষ্ঠা ৪৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।