باب: محاهدت ۳۷ میشویم و خیلی از غصههایی که داریم. برطرف میگردد؛ اما متأسفانه انسانها از یکسو به کارهایی نمیپردازند که به نفع آنهاست و از اینرو اوقات شب و روز خویش را بیفایده و بیهوده سپری میکنند. و از سوی دیگر اگر توفیق میپابند که کار سودمندی انجام دهند و نتیجهاش بهگونهای نمیشود که دلخواه آنها بوده است؛ ار ی رل و E a وی کح اد کارا می کردیم» چنین و چنان میشد! این درست نیست؛ تو وظیفهات را انجام بده و همهی امور را به اللهك بسپار. حال ممکن است این پرسش مطرح شود که چگونه هر چیزی را قسمت يا تقدیر الهی بدانیم و بگوییم: خواست الله بوده و او هرچه بخواهد انجام میدهد؟ پاسخ: آری؛ این» نسبت دادن امور به تقدیر و سرنوشتیست که ال رقم زده است و اگر درست و بهجا باشد. اشکالی ندارد؛ چنانکه الط به پیامبرش ٤ فرموده است: ا ر اکر چ ر ٤ o کک اوج لك من رب لا له لا هو و عرش ڪن آلنشرکیی @ ولرز اأ رکو [الأنعام: 0۱۰۲ ۱۱۷] از آیاتی که از سوی پروردگارت بر تو وحی شده است» پیروی کن؛ هیچ معبود برحقی جز او وجود ندارد و از مشرکان روی بگردان. و اگر الله میخواست» شرک نمیورزیدند. بدین سان بیان نمود که شرک مشرکان به اراده و مشیت الهیست؛ اما ادامه دادن و ناجایز است. زیرا الله غل میفرماید: بر در در و رح بر روم مج سيول آلذین آشرکوا لو مَاء لته ما آشرکتا وا وا ولا حَرمّْا ِن شیء كلك گڏبَ آل ین ا حي ذاقو 0 [الأنعام: ۱6۸] مشرکان میگویند: اگر خدا میخواست» ما و نیاکانمان مشرک نمیشدیم و چیزی را حرام نميكرديم. گذشتگانشان نیز همین دروغها را میگفتند تا اينکه عذابمان را چشیدند. البته اشکالی ندارد که اتفاقها و رویدادهاء به صورتی درست و بهجا به تقد پر الهی نسبت داده شوند؛ چنانکه پیامبر کا شبی به خانهی علی بن ابیطالب و فاطمه طل رفت و دید که برای نماز شب برنمیخیزند؟ از آنها پرسید: « جرا برای نماز شب.
— পৃষ্ঠা ৩৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।