باب: محاهدت ۳۹ مقار کرده و هرچه بخواهد انجام میدهد؛ زیرا گفتن "اگر" دروازهی وسوسهی شیطان را باز میکند». ۱ شرح ملف جْه. حدیثی از ابوهریره اه نقل کرده که رسولاله 8 مؤمن توانمند و قوی را برتر از مومن ضعیف برشمرده است. منظور از مومن قوی. مومنیست که ایمانش قویتر میباشد؛ نه مژمنی که جسمی قوی دارد؛ زیرا اگر قدرت بدنی در جهت معصیت و نافرمانی از الله متعال بهکار گرفته شود برای انسان ضرر دارد. قدرت بدنی» به ذات خود نه حوب است و نه بد؛ توان و نیروی بدنی, اگر در جهتی بهکار گرفته شود که برای دنیا و آخرت انسان سودمند است» خوب و پسندیده میباشد و اگر آن را برای نافرمانی از اللهك بهکار گیرد» چیز نایسندیست. به هر حال. منظور از ممن قوی که در حدیت بدان اشاره شده. مژمنیست که ایمانش قوی میباشد؛ زیرا واژهی «قوی». وصف واژهی «موّمن» است؛ همانطور که می گوییم: مرد قوی. یعنی قوی در مردانگیاش؛ لذا مؤمن قوی» یعنی قوی در ایمانش. ایمان قوی» صاحبش را بر آن میدارد که به فرایض الهی عمل کند و تا آنجا که در توان اوست. به انجام نوافل بپردازد؛ اما ایمان ضعیف. نمیتواند صاحبش را بر آن دارد که به اوامر الهی عمل نماید و از کارهای حرام. بپرهیزد؛ لذا کوتاهیهای زیادی از آدم سست ایمان» سر میزند. رسول الله مؤمن قوی را از مؤمن ضعیف. بهتر برشمرد و فرمود که مؤمن قوی نزد الله از مؤمن ضعیف. محبوبتر است و آنگاه تصریح فرمود: «و در هر دو» خير و نیکیست». بدینسان این ابهام را برطرف نمود که مبادا کسی گمان ببرد که هیچ خیری در مژمن ضعیف وجود ندارد؛ بلکه در مومن ضعیف نیز خير و نیکیست و بهمراتب از کاف بهتر است. علمای بلاغت. به چنین ساختاری در کلام «احتراز» میگویند؛ یعنی انسان سخنی بگوید که شنونده. معنایی غیر از معنای گوینده برداشت نماید و گوینده برای
— পৃষ্ঠা ৩১ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।