در آمدی بر کتاب ۵ میتوانید در پانوشتها مشاهده كنيد و در اين مقدمه نيز احادیث ضعیف رياض الصالحين را برمى شماريم و به شماردى آنها اشاره میکنیم: (۶۷, ۸۲۰۱ ۲۹۲ ۳۴۷ AAA «AAT ۵۲۴ ۰۴۹۰ ۰۴۸۶ ۰۴۱۳ TVA ۳ ۱« ۷۱۷ که تكرار حديث ۳۷۸ میباشد. ۰۷۳۶ ۸۷۹۴ ۸۰۲ AQF AOI ۸۱۷۲ ۸۵۹۶ AAO AF ATF ۰۱۰۰۷ ۰۱۰۶۷ ل ۲ ۷ ۰۱۵۷/۷ ۰۱۵۸۵ AFF ۰۱۶۵۴ ۰۱۶۷۵ ۰۱۶۸۶ ۰۱۷۳۱ ۳ ۱۸۸۲). به گمان بنده عذر ملف را بايد پذیرفت که با وجود اشتیاق وافرش به گردآوری احادیت صحیح. به احادیث ضعیف دچار شده است؛ زیرابیشتر به تصحیح و تحسین ترمذی و سکوت ابوداودجة دربارهی احادیث اعتماد کرده و خود. در مقدمهی کتابش «الأذكار) بدين نكته تصريح نموده و كفته است: «...و روايت سنن أبىداود را آوردهايم كه با اسناد جيد نقل كرده و آن را ضعيف ندانسته است». اين در حالیست كه امام نووى څله» خود به تحقيق و بررسى اين روايات نيرداخته و به ديدكاه ترمذى و ابوداود رحمهما الله بسنده نموده است. و اين» روشیست که بيشتر فقهاى متأخر در يرداختن به احاديث در بيش گرفتهاند و كمتركسى از آنان» يكايك احاديث را مورد نقد و يردازش قرار داده است؛ مانند ابن حجر له که در برخی از كتابهايش جنين رويكردى دارد و به بررسى يكايك احاديث میپردازد. در ميان متأخرين و كسانى كه پس از ابن حجر له آمدهاند. كمتر کسی يافت میشود كه جنين رویکردی داشته باشد. البته نووى در مواردى كه به نکتهی خاصى دربارهی سند حديثى پی برده» به بیان علت و ضعف آن يرداخته است؛ از اينرو امكان دارد عذر ديكرى داشته است؛ جنانكه خود در مقدمدى «الأذكار) به آن تصريح نموده و گفته است: «و اما رواياتى را كه در صحيحين (بخارى و مسلم) نیامده» به كتابهاى «سنن» و امثال آن پیوست میدهم و در بيشتر موارد به بیان صحت و خسن يا ضعف آن- در صورتى كه ضعیف باشد- میپردازم و در پارهای از موارد از بیان صحت. خسن و ضعف آن خوددارى می كنم ). بنده برای کسی که مى خواهد به تحقيق و بررسی در اين علم ارزشمند بيردازد. شایسته نمی دانم كه به آنچه گفتیم» بسنده نمايد؛ بلكه:
— পৃষ্ঠা ৭ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।