١ - باب: اخلاص و داشتن نيت در همهی کارها و سخنان, و احوال پنهان و آشکار «وما آمروا لا لِيَعْبُدُوا لَه مخلصین له التّین ختفاء ویقیموا الصلة وَيُؤْتُوأ 211 وه 2 ۳ ص2 ال که وَذَلِكَ دين ألْقَيَمَةِ ©» [البينة: ه] و فرمان نیافتند جز آن که الله را مخلصانه و بر يايهدى آيين توحيدىء در حالى عبادت كنند که دين و عبادت را ویژهی او بدانند و نماز را بريا دارند و زکات دهند. اين» همان ايين استوار و راستین است. همچنین میفرماید: لن یتال له مها ولا مرها وڪن يناه وی نکم [الحج :۱۳۷ گوشت و خون قربانیها به الله نمیرسد؛ بلکه تقوا و پرهیزکاری شما به او میرسد. و میفرماید: قرفل إن تقو ما نی ضدورکم دوه بعلن ا [آل عمران: ]۲٩ بگو: اگر آنچه را كه در دلهایتان است پنهان نماييد و یا آشکار سازید. الله آن را میداند شرح (نیت»؛ محل نيت برای همهی کارها قلب است. نه زبان؛ از اینرو کسی که هنكام قصد نمازء روزه و يا وضو و ساير اعمال» نیتش را بر زبان میآورد در حقیقت در دين نوآوری کرده» قایل به چیزی میشود که جزو دين نیست؛ زیرا رسولالله 85 وضو میگرفت. نماز میخواند و صدقه میداد؛ ولی هیچ گاه نیتش را بر زبان نمیآورد. و این از آن روی بود که محل نیت. قلب است. اللهك آنچه را که در دل است. میداند و هیچ چیزی بر او پوشیده نیست؛
— পৃষ্ঠা ৪৫ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।