مختصری از زندگانی امام نووی ۳۹ و نزد «امام کمالالدین اسحاق مغربی». «امام شمس الدين عبدالرحمن بن نوح» و «عزالدین عمر بن اسعد اربیلی» نيز به فراگیری فقه پرداخت. شاگردان او قاضى صدرالدين سليمان» شيخ شهابالدین بن جعوان. شيخ علاءالدین بن عطار» امي نالدين سال قاضصی شهابالدین اربدی» ابن العطار مزی و ابن ابى الفتح E اخلاق و ویژگیهای او امام أسنوى میگوید: نووی جّ از عمل و زهد فراوانی برخوردار بود و صبر و شکیبایی زیادی در برابر سختیها داشت؛ وی بهقصد پرهیز از شبهاتی که در میوههای دمشق وجود داشت. از آنها نمیخورد و از خوراک ناچیزی تغذیه می کرد که يدر و شامىهاء با یخ» آب نمی نوشيك. نووى» ازدواج نکرد و شبزندهدار بود و شبها را در عبادت و تاليف سپری م ىكرد و توجه ویژهای به امر به معروف و نهى از منکر داشت و تعاملش با حاکمان و ساير مردم. بر اساس امر به معروف و نهی از منکر بود. او تألیف و تصنیف را در حدود ۰ هجری آغاز کرد. در ريش او تعدادی موی سفید به چشم میخورد. در همه حال بهویژه در بحثهای علمیاش با فقهاء آرام و متين بود. وی» سفری به منطقهی خود نمود و سپس «به قدس شریف»- که الله آن را به مسلمانان با ز گردائد- رفت و نیز از «الخلیل» دیدن کرد و سپس به منطقهی خويش بازگشت و نزد يدر و مادرش بیمار شد و در شب چهارشنبه. چهاردهم ماه رجب سال ششصد و هفتاد و شش هجری درگذشت تأليفات او الله متعال» هوم مسلمانان را از تأليفات نووی 2 بهره مند نموده و به سب اهمیت فراوان تألیفاتش در زمینهی علوم دینیست که با استقبال همكانى در همه
— পৃষ্ঠা ৩১ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।