۸ شرح ریاضالصالحین فضیلت پیشگامی در علم و عمل دست يافت و تقريباً از سال ۶۶۰ تألیف و تصنیف را آغاز کرد و تا پایان عمر به اين کار ارزشمند ادامه داد. هر روز شرح و تصحیح دوازده درس را نزد استادانش میخواند: دو درس از «الوسیط». یک درس از «المهذب» و درسی از الجمع بين صحیحین» یک درس از «صحیح مسلم»» درسی از «اللمع» یک درس از «اصلاح المنطق». درسی در زمینهی صرف و درسى ديكر در اصول فقه. وى علاقهمند فراكيرى علم طب شد و بدين منظور كتاب «قانون» ابنسينا را خريد و تصميم كرفت دانش يزشكى را فرابكيرد. خود. مىكويد: احساس كردم دلم تيره و تار شده و چند روزی نمىتوانستم دست به كارى ببرم. با خود انديشيدم و فكر كردم كه چرا جنين حالى بيدا كردهام تا اينكه پروردگار متعال در دلم انداخت كه سببش. مشغول شدن به علم طب است؛ از اينرو كتاب «قانون» را فروختم؛ آنكاه دلم روشن شد. بهطور قطع فراكيرى علوم پزشکی» هيج ايرادى ندارد؛ ولى الله متعال» زمینهی فراكيرى دانش ارزشمند و شريف حديث و ساير علوم اسلامى را برای نووى مقدّر كرده بود. استادان او (صحیح مسلم» را از «رضی بن برهان» شنید. (صحیح بخاری»» «مسند احمد). «سنن ابیداود»» «سنن نسائی»». «سنن ابنماجه». (جامع ترمذی». «مسند شافعی». «سنن دارقطنی» و شرح سنت و علوم دیگر را نزد عالمان زمان خود سماع نمود و آموخت. از ميان استادانش میتوان بدين افراد اشاره كرد: ابن عبدالدايم الزين خالدء شيخ الشيوخ شرفالدين عبدالعزیز» قاضى عمادالدين حرستانی» ابنابیالیس يحيى صیرفی» صدر بکری» شيخ شمسالدین ابن ابىعمر و گروهی ديكر از عالمان آن زمان. وی» علم حديث را از گروهی از حفاظ حديث آموخت؛ از جمله: كتاب «الکمال» حافظ عبدالغنی را نزد «ابیالبقاء خالد نابلسی» خواند و شرح مسلم و بیشتر بخاری را نزد «مرادی». فقه (و اصول فقه) را از «قاضی ابیعلی فتح تفلیسی» اموخحت
— পৃষ্ঠা ৩০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।