مختصری از زندگانی امام نووی (7۷۲-۳۱هق برابر با ۱۲۷۷-۱۲۳۳م) امام. علامه, شیخالاسلام. فقیه» زاهد حافظ مسي الذيق. ابوزکریا يح بن شرف بن مری بن حسن بن حسين بن محمد بن جمعه بن حزام نووی پا نواوی. وى در ماه محرم سال ۶۳۱ هجرى به دنيا آمد و بيش از بلوغ» فراكيرى قرآن و حفظ آن را به يايان رساند. او در «نوى» از روستاهاى «حران» در كشور سوريه جشم به جهان گشود و بر اساس نام زادگاهش] نووى ناميده میشود. نووی» فراكيرى قرآن را در روستايش آغاز كرد و سپس به «دمشق» رفت و در مدرسهی «الرواحية» ساكن شد. فقه و اصول فقه» حديث و علوم حدیث. صرف و نحوء توحيد و منطق آموخت و همراه يدرش رهسپار حج شد و یک و نيم ماه در «مدينهدى منوره» اقامت نمود و امام شافعیها در دوران خويش گشت؛ او در زمینهی تحقیق. تهذیب. ويرايش و پیرایش مذهب» سرآمد دوران خود بود؛ بهطوری که ياد و نامش در همه جا پیچید و بلندآوازه شد. از امام نووى له کتابهای مشهور. سودمند و حجستهای برجای مانده است. نووی» خود می گوید: یکی از اجدادم بر اين باور بود که نسبش به «حزام)» يدر صحابی بزرگوارء «حکیم بن حزام 5 میرسد. وىء نوزده ساله بود كه با يدرش به «دمشق» رفت و چنانکه پیش تر بیان شد در مدسهی رواحیه سكونت كزيد و بىآنكه سر بر بالين گذارد. دو سال در آنجا ماند و خوراکش» جیرهی مدرسه بود. در همان زمان «التنبیه» و ربع «المهذب» را حفظ كرد و اين» در سال ۶۵۰ هجری بود. او. نزد استادش کمالالدین اسحاق بن احمد مغربی تلمذ نمود؛ آنچنانکه توجه و مهر استاد را به خود جلب کرد و بدینسان همواره با استاد بود و نفع زیادی برد. نووی كله حدود بيست سال به تحصیل و فراگیری علم مشغول بود تا آنكه از همهی دانشآموزان و دانشجویان همردیفش پیش افتاد و به
— পৃষ্ঠা ২৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।