1 شرح ریاضالصالحین هنكام نسبت دادن آنها به بخاری- اتفاق نظر دارند؛ هرچند بسیاری از متأحران به اين اصل عمل نمیکنند. بنده گمان نم ىكردم که نووی چنین رویکردی در رابطه با این اصل داشته باشد؛ چنانکه شخص وی. در «التقریب» تفاوت روایتهای متصل و معلّق بخاری را از لحاظ صحت و عدم صحت. ذکر کرده و سیوطی در «تدریب الراوی» صفحههای ۶۳-۶۰ به حد کافی به شرح اين موضوع پرداخته است. ۴- ملف. پس از ذکر حدیث ۹٩۵۴ می گوید: «شافعی 2 گوید: مستحب است که پس از دفن میّت» بخشی از قرآن تلاوت شود و اگر همهی قرآن ختم گردد. خوبست». می گویم: نمیدانم شافعی له کجا چنین سخنی گفته است؛ بلکه از نظر من در ثبوت این سخن از امام شافعی» شك و ترديد زیادی وجود دارد؛ چراکه ديدكاه شافعی اين است که ایصال ثواب قرائت قرآن به مردگان» بیمعناست و وابش به آنها نمیرسد؛ همانطور که حافظ ابن كثير چله در تفسیر آیهی ۹ سورهی النجم. اين دیدگاه امام شافعی ل را ذکر کرده. و صاحب (إقتضاء الصراط الستقیم» به عدم ثبوت اين گفتار از امام شافعی 4 اشاره کرده و گفته است: «دربارهی اين مسأله. سخنی از امام شافعی له به ثبوت نرسیده است؛ زیرا چنین عملی. از دیدگاه وی بدعت بوده. و امام مالكذه نیز گفته است: هیچکس را سراغ ندارم که اين عمل را انجام داده باشد. از اینرو پرواضح است که صحابه و تابعین. چنین عملی را انجام ندادهاند). میگویم: دیدگاه امام احمد ل نیز همین است که نباید بر سر قبر قرآن خواند؛ چنان که اين موضوع را در کتابم «احکام جنایز» مورد بررسی فد دادهام؛ در کتاب يادشده به بررسی دیدگاه امام ابوالعباس حرانی له نیز پرداختهام. ۵- مولف له بابی تحت عنوان «صدقه دادن از سوی میّت و دعا برای او) گشوده و ذیل آن» دو حديث آورده که نه بهصراحت و نه بهاشاره بیانگر صدقه دادن از سوی میّت نیست و تنها بيانگر صدقه دادن فرزند برای والدینش میباشد که هیچ اختلافی در اینباره وجود ندارد؛ ولی از ظاهر نصوص. چنین برمیآید که واب صدقهی افراد بیگانه و کسانی که با میّت. نسبت فرزندی ندارند. به میّت نمیرسد و نفعی به او نمیرساند. [نكا: «احكام جنایز». صفحهی ۱۷۷ و تفسیر «المنار»» جلد ۸ صفحهی ۰۲۵۴ ]
— পৃষ্ঠা ২২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।