درآمدی بر کتاب ۱ ۲- حدیث شمارهی ۱۲۴۳ «أْحَبّ عبّادي إِلَ أَعْجَلْهمُ فظرا» [ترمذی, روایتش كرده و آنرا حدیثی حسن دانسته است.] ترجمهی حدیث: «...محبوبترین بند گانم نزد من كسانى هستند که زودتر از ديكران- در ابتدای وقت- افطار می كنند). حدیث. بر قره بن عبدالرحمن استوار است و او به سبب ضعف حافظه در شمار راویان ضعیف قرار دارد. بنده در «إرواء الغليل فى تخريج أحاديث منار السبيل» حديث شمارهی ۲ به تفصيل اقوال علما را دربارهی جرح وی آوردهام. ۳- حدیث شمارهی ۱۲۵۶ بهنقل از «مجیبهی باهلی». می گویم: سندش» ضعیف است؛ همانطور که در (التعلیق الرغیب عل الترغیب والترغیب» (۸۲/۲) بیان کردهام. ۴- حدیث شمارهی ۱۴۵۰؛ ترمذی» روایتش کرده و آن را حسن دانسته است. «الكلم الطیب» ص ۲۷ نوشتهام و نیز در ردی که بر شيخ حبشی نگاشتهام» به توضیح علت ضعف حدیث پرداختهام. البته اصل حدیث بیآنکه ذکری از هستههای خرما ۵- حدیث شمارهی ۱۴۹۵؛ [ترمذی» روایتش نموده و آن را حسن دانسته است.] آری! در بر خی از نسخههای ترمذی همين طور مده ولی در سخهی بولاق (۲۶۱/۲) از روايت مذكور به عنوان حديثى غریب یعنی حديثى ضعيف ياد شده زيرا در سندش» انقطاع و ضعف وجود دارد. ابن حبان (۲۴۳۱) و احمد (۴۴۴/۴) از سي دس طريقى ديكر بدين لفظ روايت کردهاند كه: «اللْهُمَّ قي شم نَفْسِيء وَاعْزِمْ لي عَلَ أَرْشَّدٍ أمُرٍي» " كه سندش بنا بر شرط شیخین» صحيح است. و احمد له (۲۱۷/۴) از پیامبر بگردان».
— صفحة ١٣ —
هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.