ترجمه: از محمد نقل شده است که علم سه گونه است: آیه ی محکم, یا واجب الهی عادله و يا سنت استوار (که هر سه علم دینند) و غیر از آن فضل است. یعنی پیامبر غیر از علم دین را علم نمی داند. و بقیه ی علوم را فضل می داند. فضل به معنی زیادی است يا زیادی نیکو (فضیلت) و یا زیادی بیهوده. با توجه به فحوای سخن پیامبر بنظر می رسد که منظور وی زیادی بیهوده باشد. نظر اکثریت قریب به اتفاق علمای دینی هم همین است. در اینجا برای نمونه نظر دوتن از بزرگترینها را می آورم: مولوی بزرگترین عارف اسلامی می گوید: خرده کاریهای علم هندسه يا نجوم و علم طب و فلسفه کان تعلق با همین دنییستش ره به هفتم اسمان بر نیستش این همه علم بنای آخور است که عهاد بود کاوي ار است بهر استبقای حیوان چند روز نام آن کردند این گیجان رموز در جای دیگر می گوید: علم های اهل حس شد پوزبند تا نگیرد شیر زان علم بلند یعنی همانطور که پوزبند بره یا گوساله, مانع شیر خوردن آنان از پستان مادر می شود, علوم غیر الهی هم پوزبندی بیش نیستند که مانع یادگیری علم الهی می شوند. 0۲
— পৃষ্ঠা ৫২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।