۶ کناب چهارم پناهندگان را ققط از معروف و با برخی فسانههای قجری همخوان اعضای سقارت روس گفتهاند. حکیم طولوزان یکی از مسخره و مرب ترین تصاوبرمنده از دورانب اصطلاح قاجار اشکارها رفتند بالای کوه؛ یعنی وسط کوه. همه پشت لبه در یکک جا ایستادند بیحرکت. هر چه ما نزدیکک رفنیم» همان طرر ایستادند. مرسی ته پر کرد گفت: بالاه سر میزنيم شکار میآید. قبول شد. ماء رحمتالهخان مصطفی قلی خان ماندیم. حضرات رفتد. شکار باز خرخر ایستاده است. موسی آمد بالا سر زد. شکار ربخت پایین. جلوبر کرده؛ با گلوله تفنگ آقا کثیر به یک پیشکش امینالدوله انداختم نخورد. با لوله دیگر هم انداختم؛ من ندیدم بیفند. یک دفعه از بالا موسی و غیره گفتند: ماشاءا کمال تعجب را کردم. چرا که خیلی دور بود. دویست و پتجاه قدم؛ قدم کردند. گلوله از تتگ بغلش خورده بود. جا به جا خواییده بود. ابراهیم پیکك سرش را شما همین جا بخرایده ما برویم برید. قوچ بزرگی بود بسیار مقبول. تمیز شش ساله بود. شاخهای بزرگگ. با کمال فرح و اتبساط آمدیم متزل. الحمداه از لطف خداوندی بسیار بسیار خوش گذشت. به موسی یکک ك طاقه شال کرمانی دادم. به سایرین هم
— পৃষ্ঠা ৪১ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।