مقدمه یست و دو "۳ بعد شام مقصلی به قاعده ایرانیها دادند. بعد از شام امپریالها را که منات کرده بودم به ققرا و روضه خوانها قسمت کردم. نصف شب متزل آمدم. امشب شاه عکسهای خودشان را جدا میکردند که فردا توسط امین همایون به طهران بشرستند.: (اعماداللطته روزنامه خاطرات؛ ص ۶۶۱) عشق و علاقه شاه قجر به ثبت سیمای خود بر ورق عکاسی به نشان دهها عکس با پزهای گوناگون کنترل و میزان نداشت و نقل فوق نشان میدهد که سلطان صاحب قران با وساطت عکس؛ حضور خود را از ورای کوههای قفقاز نیز به اهل حرم اعلام می کرده است. در چنین اوضاع و با چنین سوابقی نيافتن عکس شاه در سه سفر فرنگ» توضیحی جز انجام نشدن این سفرها ندارد. و با جمله معترضه است که هرجا حرکت می کردم چهار پنج روزنامه نویس متصل پشت سر ما هستند و حرکت ما را مینویسند و اغلب میشود که ما به روزنامهنویس برمیخوریم. اینها به قسمی مشفول نوشتناند که در سر راه میایستادند و ملفت نبودند و به آنها میخوردیم و اغلب سیگار می کشیدند و میاقند از دمنشان و روزنامهشان میسوخت و باز هم حالت عکاسهای این جاست که به هر حالت که ما بودیم و حرکت میکردیم قوراً عکس را می چسباندند.» (خاطرات ناصرالدینشاه در سفر سوم فرنگستان» کتاب دوم؛ ص 6۲ تجعپیی فد دی کی بر سم اقا ی پر سیم پ ريسم سم
— পৃষ্ঠা ২২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।