۸ دوازده قرن سکوت , بخش سوم درباره ی تاریخ ساسانیان نیز » در بر همین پاشنه می گردد . مجسمه ای را در غاری یافته اند و می گویند این مجسمه ای از شاپور است. می پرسیم بر این مچسمه که نامی حک نیست! پاسخ می دهند: تاجی که مجسمه بر سر دارد . مچسمه ای که در آن غار یافته ایم, شبیه است!!! شیوه ی جدید و نگاه درست و با چشم های سالم به تاریخ ایران , از پس سقوط هخامنشیان» چنین است که یافته ها ی یونانی , از خط و دست ساخته و سنگ نگاره را, با قلدری به سود تاریخ خویش مصادره نکنیم» به صاحبان واقعی آن بیخشیم و به هزار شیوه ی نادرست , اشیاء و آثار بونانی راء هخامنشی و اشکانی و ساسانی نگوییم و خود را همانند این بزرگ ترین صاحب نظر تاریخ ایران , ارنست هرتسفلد با سخنانی در حد مالیخولیاهای دیوانگان, دست مایه ی تمسخر صاحبان خرد قرار ندهیم. «در پای صفه ی تخت جمشید معبدی بنا شد , معبد یونانی نبود . در آن آیین ایران کهن پرستش می شد. با این همه در کتیبه های نذورات معبد که به زبان یونانی نوشته اند و نه فارسی باستان و با فارسی میانه, به جای اهورامزدا نوشته اند زئوس مجیتوس و به جای میترا نوشته اند آپولن و هلیوس و به جای آناهیتا سواحل رود راين و بریتانیا شیوع یافت , اين گونه تبدیل نام های ایرانی به اسامی یونانی مرسوم بود (!!1)». (ارنست مرتسفلد , ایران در شرق میانه , ص ۲۸۱) تمام باورهای بزرگ انگارانه ی کنونی دربارهی ایران باستان, از این گونه و معترض اند که چرا یونانیها در کتیبه ی نذورات هلنی خود , به جای اهورامزدا نوشته اند زئوس , به جای میترا نوشته اند آپولون و به جای آناهیتا نوشته آتنه!!! آیا کدام یک شایسته ی سرزنش بیش تراند : سازندگان و يا بورکنندگان ساده لوح اين تلقینات قی آلود؟!!! هیچ توضیحی جز بازخوانی دوباره و ده باره ی مطلب فوق نمی تواند اندازه ی نادانی و وسعت وارونه گویی هرتسفلد را نمایش دهد. این استادان بزرگ چه گونه قادرند با چنین صراحتی غرض ورزی خود را با حقایق مستند و مکتوب تاریخ باز گویند و آن صاحب نظران بی خرد خودی که در باور این گونه مهملات اساتید بین المللی ذره ای تردید نکرده اند چه گونه این ادعای هرتسفلد و صدها بدتر از آن را توضیح می دهند؟ اگر متن فوق معلوم میکند که یونانیان تا پای پلههای تخت جمشید معبد
— পৃষ্ঠা ৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।