...+ مجموعه کتابهای ناصر پورپیرار ( تاملی در بنیان تاریخ ایران + اسلام و شمشیر + چند بگومگو — 3 Sassanian 1 174677
/ ৩৩৭
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

۳۴ دوازده قرن سکوت , بخش سوم مقدس بود نور تازه‌ای به برگ های دیگری از تاریخ بهود می‌تاباند و صحت تاریخی فصل‌ های دیگری از تورات را تأیید می کرد . «سه سال بعد از «شتولسه» «م. دیولافوا» و خانم برجسته اش موسوم به «ژآن » گذاشته و در ضمن از تپه‌های خرابه ی شوش هم دیدن نموده بودند. آن ها با خرابه های ایران در این جا باشد و لذا در سال ۱۸۸۴ مجدداً مراجعت نموده با اسلوب صحیحی عملیات «لفتوس » را از نو دنبال کرد ند . نه تنها بناهای یادگاری باستانی بل که آثار زمان اسلام را هم مورد توجه قرار دادند. اکتشافات «دیولافوا» از شوش تجاوز کرده به بناهای یادگاری دیگر زمان قدیم هم رسیدند. در خوزستان آن ها به طور مبسوطی پل های دزفول و شوشتر مربوط به زمان ساسانیان را تشریح و در فارس از سروستان و فیروز آباد و فراشبند دیدن کردند؛ آن‌ها همچنین در تخت جمشید و پازارگاد به عملیات پرداختند و راجم به معبد «آناهیت» در کنگاور و طاق بستان و همچنین آرامگاه «الجایتو خدابنده» واقع در سلطانیه و چیزهای دیگر نظریات جدیدی ابراز داشتند. نتایج کشفیات آن دو همسر در ضمن یک سلسله آثار بسیار مشعشم انتشار یافت. آن آثار حاوی بسیاری از مواد واقعی و نقش های مصور عالی و طرح‌ها و نقشه‌ها بودند ولی سر و صداهایی بلند شد که یعضی از نظریات تاریخی, که در آن ها کتاب ها اظهار شده, غالباً با منابع صحیح مطابقت ندارفد». (آلفرنس گابریل, تحقیقات جغرافیایی راجم به ایران؛ ص۲۰۸ ) هر چند این زن و شوهر حریص فرانسوی بیش تر در انديشه ی پر کردن عین حال کار آن ها در شوش را فقط می توان یک غارت و تخریب ارزیابی کرد . تصرفات آن ها در ابنیه ی تاریخی ایران و نیز داد و ستدهای شان با زنان خانه دار و روستاییان بی خبر جنوب ایران راء که صورتی از کلاه برداری آشکان داشت: بعدا در این کات غواهتد خوانت: اما همتن اشتعال به امورات خانوادگی موجب شد که حاصل کار آنان پاسخ گوی نیازهای آن مرکز جمع آوری اطلاعات درباره ی تاریخ ایران نباشد و مجبور شوند برای رفع و رجوع برداشت های آنان, که غالبا با طرح های پیش ساخته

— পৃষ্ঠা ২৪ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।