ّ دوازده قرن سکوت , بخش سوم که نه فقط طلیعه ای از بازخوانی خطوط میخی تخت جمشید به وسیله ی توراتی هخامنشی را نیز میان نخستین واه های بازخوانی شده یافته بودند که سرانجام با پیدا شدن استوانه ی بابلی کورش, نام و سابقه سرکرده ی مهاجمین به بین النهرین , که یهوه در تورات او را مسیح خود نامیده و نیز پیوند تنگاتنگ تاریخ ایران باستان با مقدس ترین متن بهودیان. افشا و آشکار شد . کوشش های موریه نه فقط با شناخت دوران ساسانیان , یافتن همدان به عنوان مرکز مادها و جایگاه تابستانی هخامنشیان, تأپید قبور استر و مرد خای, بل با کمال تعجب سر زدن به پاسارگاد هم همراه بود که پیش از او در دستورکار سیاحان قرار نداشت. چنین به نظرمی رسد که موریه را نیز چون نیبور , پیشاپیش و به طور دقیق با وظایف خود دراین مأموریت آشنا کرده بودند و چنان بود که گویی لیستی از نام مکان هایی که باید بازدید و اشخاص و حوادث تاریخی را که باید تأیید می کرد , در دست داشته است. در مجموع به خوبی پیداست که این ایران گردان جدید ناظر و شارح بی طرف مناظر و دیدارها نبوده اند و بیش از که مانند پاسارگاد, بعدها از مراکز مشهور و مهم و حساس جغرافیای نوپدید بیش از همه به اوراق سازی برای سه سلسله ی هخامنشی , اشکانی ات تب نام #مقربه دز نتفر اون خود فی سال :۲۱۸۰۸ موقع عید میلاد مسیح به قصد کشف شایور(!!!) از کازرون حرکت کرد. هیچ مسافر اروپابی قبل از «موربه» شرح شاپور را نداده بود. در سال ۱۶۷۲ طبق منایم شرقی موقعیت این شهر قدیمی در روی نقشه های اروپایی ظاهر شده بود . «کامپفر» از روی مسموعات , اخیاری از شاپور داده بود . متأسفانه مسافران عالی مقامی مانند «تاورنبه» و «تونت» فقط از برابر این شهر قدیم سلطنتی عبور کرده بودند. ظاهراً «هارفورد جونز» اولین اروپایی است که آن شهر را از نو
— পৃষ্ঠা ১৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।