۲ دوازده قرن سکوت, بخش سوم را داشته است, باز هم به این نتیجه ی مشخص و مستقیم می رسد که این سیاحان جدید, فرستادگان مرکزی واحدند که مشغول سندسازی و سند تراشی برای ترسیم صورتی معین از تاریخ ایران باستان بوده اند. آنها در یک رشته عملیات زنجیره ای , ابتدا برای کشف رموز خطوط کهن بازمانده بر نقوش باستانی ایران کوشیدند و درست به موازات پیشرفت در کشف و فهم معانی آن کلمات, به مستند سازی تاریخ هخامنشیان. اشکانیان و ساسانیان رو کردند. سرانجام نهایی این کوشش, به تدوین کناب مان شتهر تیه که ار زوا مسهی پیستم دی متسب مان اعد و ار و هن نب ؛ ِ 5 ؟ .. قرو و۳ ۹ این عکس نمونه و شاهد اغتشاش بزرگی است که ایران شناسی وارداتی در تصورات ایرانیان پدید آورده است . ظاهرا اولثاریوس این شهر را «سبا» شناخته که با آن بناسازیهای مخصوص یمنی و آن شتران , شناخت درست و دقیقی است و مارکوپولو آن سه موبدی که به تقدیس عیسی به زمان زایمان او عازم فلسطین شدهاند را با نامهای کاسپار و ملشیور و بالتازار و برخاسته از همین شهر گفته است, که نام شان به هیچ نام ایرانی. حتی نزدیک هم نیست . مترجم کتاب, که از ایرانی وبنا بر مشهور زردشتی نبودن آن سه موّبد هراسان شدهء این تصویر را متعلق به ساوه دانسته و برآن نظر مارکوپولو نیز پاورقی زده است که : «سبای مارکوپولو, همان «ساوه» فعلی و عبارت از شهر کوچکی در شمال غربی «قم» می باشد و سایقا در سر جاده مهم «سلطانیه» به قم و کاشان واقع بوده است»!!! ایشان حتی به تصوير هم نگاهی نیانداخته تا معلوم شود که با توصیف او از یک شهر کوچک مغایر است! (آلفونس گابریل. تحقیقات جغرافیایی راجع به ایران. ص )۵٩
— পৃষ্ঠা ১২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।