Divan Kabir Shah Shams Tabriz — Vol 8
/ ৩৪৫
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

ئّ ظن شر یکه این رمبن سهو شست چون دك » فان سر می آرد عَّ هر درو ش یکه درشکست خویشست آنجا 2 سر ابر آن جو ش کشم ود گوند : « یا یاغ کانجا لافست مسر اندر دلمری رنکرز بات 4 زان رونق هر سماع ۰ آواژ دفست می‌گو بد د ف که : « انکسی دست سرد ی آن چست کزو ساعها را شرفست؟ می‌آید و می رود نهان ۰ با دانند ۰ زه سم بیدار و دوچشم‌سته ۰ خوش شم ۳ خلق بدانند که نف در حو شنت ۷۲ به تا ظن نبری که او خال اندشست ۱ وف کل عالم مشست ۲ ۲ به نی زحمت نزهت‌آو نه نک زاعغست» کاندر پر هر زاغ ۰ ازو صد ناغست # ۲ 4 زانس ت که دف » زخم و ستم را هدفست کین زخم پبابی دل او را علاست »۲ ۶6 به وان تفسلاری کنو رفت » فا ات۳ کین ذوق سماعها » نه ازنای و دفست*# ۲۵۵ هه آن پیش روی که جان او پیش‌صفست : مه ۰ هم بی‌ دف و سی ۰ رقص کند عاشی نو ۱ب چت : این # ب منایع : فذ » چت » فا » مق » خب . # . منایم : فذ » چت » مق » خب , ۷ _ منایع : فذ » چث » مق » خب ۰ منایع : فذ چت » فا » خب » مق . دان ده که توسعری» وجهان همچ وکفست امش چه کن دکه‌ه ر طرف‌نای‌ودفست؟! # - منایع : فذ» چت » فا مق » سکب . ۲ب خب : زحمت و نرهت ۷۷۷۷ - منایم : فذ »ء چت » حق » خب . ۳ - فذ » چت » خب : خوشی ی 5

— পৃষ্ঠা ৫৪ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।