Divan Kabir Shah Shams Tabriz — Vol 8
/ ৩৪৫
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

۰ ۱۶ بو آت کان نبات تشک شکر نامد وآن آب حات بحر گوهر نامد گفتم : « بروم سشوه دمها دهمش » چون راست بدیدش دمم برنامد* ۱۶۱ ه ای بس غایب » که در سمام ما اند از صوفی و از عارف و از دانشمند دوری نزديك ۰ چون دل آواره خود کیست دواثتر از دل بی‌بانند؟« ۶۲ بو ِ شاهیست که تو هرحه بوشی 0 داند بی کام و زبان » گر سخروشی » داند هن گس تقومی ای فروورهی) فا من بندة آنم که خموشی داند* ۶ ۶۲ به لملست که او شکر فروشی داند وز عالم غب باده نوشی داند ۰ و 1 ۰ سح تاش گویم ۰ وليك دستوری نیست من بندةٌ آنم که خموشی داند* ۱ ه رو نکی کن ۰ که دهر نسکی داند او نکی را ز نعکوان نستاند ما از همه فاندو از آنوهم عفر اهل مان آن به که بیجای مال کی ماند* ۱۶۵ بو 7 5 1 و ۲ كٍِث عقل و دلسرن چه عشها می‌دند گر یار دمی پیش خودم بنشاند # - منایم : فذ » چت » خب مق » فا . #‏ منابع : فد » چت » خب » مق . #۴ . منابع : فذ » چت » خب » فا » مد , مب منایم : شب » فد , ۱ _ فذ : مانداز . چت : ماند وهم ز تو ب منایع : فذ » چت » خب » فا ۰ ۴ ظ : می رائد ۷ منابع : فذ » چت » خب . ۳۹

— পৃষ্ঠা ১২০ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।