در بن فرناو تازنکی ود وج منم سمار و لو ما را طسبی ت_ِ ۱ ۰ منت برسم اگر نو می بیرسی وجودی با نکهیچون و چگونهست گو درگوش شمس الذیین تبریز و اندر گشتی پر دار چونی ؟ که ای شیر ین شیرین کارچونی ؟ دلا دیگر مگو بسیار » چونی ؟ کهایخورشبد خوب اسرارچونی * ۳۱۹۷۱ بر من نیستی ۰ بارا کجایی ؟ ز خشم من بهر ناکس سازی ۰و نی مر مرا نا دیده ای عزیزی بودم و خوارم ز عشمت سر برای تو جدا گردم ز عالم مس سبك روحا »گرا نکردیتو رورا تودردل جورها داری» هم ی کن ۰ ای چرخ زانده چنین ماه بهر جای ی که هستی جان فزایی برغم من بهر آتش دد آیی چنین باشد وفا و آشنابی ؟! درین خواری نگ کبر خدایی که تا ناد مرا بوی جدایی که نی فصد دارم بی وفابی که تا روز قامت جان مابی نزایی و نزایی و نزایی همایی و همابی و همابی# ۱۹۷۲ دلا . در روره مهمان خدابی طعام ۵ درین مه چون در دوزخ ببندی هزاران در ز ۱ - خم » چت : این بیت را ندارد . # - فو » قح » مد : ندارد . او » ع ۷ - قو » فح » عد : ندارد . ۳ و تم او مب و 1 و ۰ ۱ب ناظر است بحدیث : و ادا حاء رمضات فحرت ابو اب الجنة مس و و مُدت الشٍ طن . صحیح مسلم. چاپ مصر » الجزء لاس۱۲۱ ۰ ۳ آسمانی را سرایی جنت ب رگشای (۱) ۲ - فذ : مگیر . مق : مکی مك هم ۶ ۱و سل و غ(عت ابو اب الثار
— পৃষ্ঠা ৫৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।