چو شیر و چون شکر بادا هميشه ۰مم از بر و همز از موه ممتع جو حوران هشتی باد حندان نشان رحمت و توقبع دولت 1 نام و تکو روی و نکو ال" خش کردم که در گفتن نگنجد چو صهبا و چو حلوا این عروسی مثشال نخل خرما این عروسی ابید امروز فردا این عروسی هم انجا و هم آنجا این عروسی چو ماه و چرخ خضرا این عروسی که سرشتست جان با؟ این عروس ی * ۱۹۹4۸ تلخی می روی یا شادمانی عجبت ر اصحاب ایمان و امانی ۵ خر واده کزین دنای فانی عجب بارا ز اصحاب شمالی ؟ عجب همراز نفس سکپرستی ؟ عجب همراه شبر راه دانی ؟ بت ِ عجب در آخرین بازی شدی مات؟ عجب بردی؟۱ گر بردی توجائی سبی کر باز کندر آخر کار برد از احا آسمانی ۱ چت : حال ۲ چت : بسرشته پیجان با قو قع » خي : نداده . (بقیه از صفحةٌ قبل) آورده ؛ پنج پنج پاره از هر نوعی پوشیدنی د است کرد » وقریب پیست عدد گوشوارهای مرصع ویست عدد انگشترهای قیمتی ۰ وطویله و کلاه بند و کلاه زرین و مقانع نفیس و دست ابر نجن مکلل و غیرها جمم کردند ؛ و از قالیبا و پردها و قالیچهای ناز نت گرجی و شیر ازی واقسرایی پیش آوردند ؛ و همچنان سبنی و طبسی و قازغان و کاسپای مسین و چینی و هاون و شمعدانها و آلات مطبخ علیالتمام که هریکی بقدر بزرگی خودآورده بودند . چنانکه عادت کرام کریم بخدمت استا خاتون بتفصیل سپردند ۰ نا بر استران سلطان بار کرده بمدرسة مولانا آوردند. ر اویان حکایتچنانروایت کردن که فریب هفتاد هز ارددمی سلطانیتنهازرینه آ لت بود والباقی علی هذا القیاس.حضرت مولانابشاشتعظیم نموده» شیخصلاحالدیندا بفایت خاطرعاطر خوش شده و در حق ایشان دعوات مستجابات کرده . حضرت مولانا فرمود تا مجموع جهاز را مناصفه کرده بغدمت فاطمهخاتوننو الدهٌچلپیعارف دادند و نیمیر| بهدیه خاتون بخشیده جهاز تفیل راست کردند ؛ و بخدمت مولانا نظام الدین خطاط عقد کردند . وآن روز عروسی مظیم بنیاد کرده حق را بستدق رسانیدند ؛ وعظمت آن عروسی را سالهای بسیار اهالی قونیه م ی گفتند ؛ است ۰ واین غزل را حضرت مولاناآن روز فرمودند : شعر : الی آخر الغزل . ت۳۳ مبارك باد بر ما این عروسی
— পৃষ্ঠা ৫৪ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।