Divan Kabir Shah Shams Tabriz — Vol 6
/ ৩২৩
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

چه خوانم من فسون ۰ ای شاه پر بان؟! ۰ نو للبی ولك از رشك مولی تو خورشیدی " قبایت نور سینه‌ست نوی شا گرد حان افزا طمبی و معجونی که نبود در دخیره بگوید خصم :«تا خود چون بود این» ۰ عسنین بودی ۰ در اشکمگاه دنا زر مذوان در کوشها این را بخششن. کن ها کریما توگلی ۰ يا جمله قندی؟ عزیزا ۰ تو بیستان آن درختی ج وه ز جاه تگر بیرسی ۰ امن آنم کز فراقت . مستمندم درین مطبتخ هزاران جان* بخرجست ِ چو حلقه بر درت گن چه مقیمم با ای زلف نز ان ۹ حکم داری تا از بهرآن باشدکه سوزد ۰ ای جام عشق شمس ‏ لس بز مِ ۴ ۲ ۱ نکارا نو در اند شه درازی اشای ۱ - خج : شيشاً افسون ۲ - فذ : و ليك ۳ تب فن : حلاك 4 - عد : دل ۷ ب قو» قح : ندارد . که تو در شيشه و انسون! بکنج خاطر ‏ مجنون تاندر اطلس و کسون در استدلال افلاطون ذخبره چست ؟! در قانون ط هط نو از سچوئی و در چون مسر بگتجدی » ولی" اکنون مس لو اندن کوش هن عفتون: ز 2 1 کیان یدموا نت کل بخندی کچون دیدم ترا ۰ بیخم بکندی 3 چونی در فراقم؟ » دردمندی؟ ۲ که خی - شتیددی بین تو ای دل پر خون؟ که چندی چه چاره چون تو بر بام بلندی؟! ۸ چو نگویم درین مبدان فکندی دلا می سوز ۰ دلب را" سپندی ده ورد که را لو سودمندی ۶ باوردی که با باران نسازی ۴ - فقو قح : ندارد . * - فذ : مسکین ۷ب فذ : کان بت را ۳۳

— পৃষ্ঠা ৪৪ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।