ره غزل ۸۹ ۳ ۳۷۹۰ ۱ ۳ ۳/۳ ۳ ۳ ۳۷۹۶ ۰ ۲ ۲ ۹۷ ۳۷ ۳۷۹۸ ۳/۷۹۹ ۱۳۸۹۰ ۰ ۳۸2۰۳ ۳۸۰ ۲۸۰ ۰ ۳۸-۰۰۹ ۳۸۰۰۹ ۳۸۱۰ ۳۸۱ ۳۸۳ ۳۸۰۱۳ ۳۸۱ ۳۸۱۰ ۳۸۹ ۳۱۸۷ ۳۸۸ ۳۸۰۱۹ مصراع اول مطلع پیش شمم نور جان دل هست چون پروانةً بار دیگر ملتی برساختی برساختی هردلی راگر سوی گلزار جانان خاستی سر نهاده بر قدمهای بت چین نیستی این چه چترست این که بر ملک ابد برداشتی ای ملاستگر تو عاشق را سبکث پنداشتی ای تو جان صد گلستان ازسمن پنهان شدی ی که جانها خالك پایت صورت اندیش آمدی تا بستانی تو انصاف از جهود خیبری در دوچشم مننشین ای آنکه ازمن منتری بیگهان شد بهر رنتن سوی روزن ننگری در میان جان نشین کامروز جان دیگیری عاشقانرا آتشی , وانگه چه پنهان آتشی آخر ای دلبر تو بارا مینجویی اند کی ساقیا شد عقلها هم خانة دیوانگی چون توآن روبند را از روی چون مه برکنی ای خوشا عیشی که باشد ای خوشا نظارة آه کان سای خدا گوهر دلی پرمایة کشت جان ازسدر شمس الدینیکیسودایبی گرچه درمستی خسی را تو مراعاتی کنی ساخت بغراقان برسم عید بفراقانبی ای بداده دیدهای خلقرا حیرانهی از هوای شمس دین بنگر تو این دیوانگی ای دهان آلوده جاني ا زکجا میخوردةٌ افتلونی با تقاتی ان فی قتلی حیاتی یک آن د مکه برحمت سر عشاق بخاری بمشو همره مرغا ن که چنین بیپر و بالی که شکیبد زتو ای جان که جگ رگوشة جانی مکن ای دوست , نشاید که بخوانند ونیایی صنما چونک فریبی همه عیار فریبی اگر او باه منستی شب من روز شدستی ۱۰ ۳۸۹۲۰ ۷ ۳ "۱۳ ۸ ۱۳۱(+-"۳ ۱۰۸ ۳۸۳۳ ۱۰۸ ۳۸۲ ۱۰9۹ ۳۸۳۰ ۰ ۳۸۰۲۱ ۱۱۰ زیر ۱۱۱ ۳/۸۳۸ ۱۱۱ ۳۲۸۲۹ +۱۱ ۳۸۹۳۰ ۱۱۳ ۳۸۳۱ ۱۱۲ ۳۸۳۲ ۱۱ ۳۸۷۳۳ ۳ ۳۸۹۳۶ ۱۱۳ ۳۸۳۰ ۱۱۳ ۳۸۳۹ ۶ |۳۸۳۷ ۶ ۲۸۳۸ ۱۱۹ ۳۸۳۹ ۱۷ ۳۸۹۶۰ ۱۱۷ ۳۸:۱ ۱۱۸ ۲ ۲ ۸ ۲۸۶۳/۱ ۱1۹ :۳۸ ۱۲۰ ۳۸:۰ ۰ ۲۸۶۱۱ ۰۱ |۲۸۶۷ ۲ ۲۸۶۸۱ ۱۳۳ 7۸:۹ ۳ ۲۸۰۰۱ مصراع اول مطلع چو بشهر تو رسیدم تو زمن گوشه گزیدی نو ز هر ذره وجودت بشنو ناله و زاری تو فقیری تو فقبری توفقیر این فقیری زکجایی زکجایی هله ای مجلس سامی مه با نیست منوّر تومگر چرخ درآیی مثل ذِرة روزن همگان گشته هوایی همه چون ذر؛ روزن ز غمت گشته هوایی بده ای دوست شرابی که خداییست خدایی خبریست نو رسیده تو مگر خبر نداری تو نفس نفس برین دل هومی دگرگماری هله پاسبان منزل تو چگونه پاسبانی چو نماز شام هرکس بنهد چراغ و خوانی صنما چنان لطیفی که بجان ما درآیی سوی باغ ما سق رکن بنگر بهار باری بمبارکی و شادی بستان ز عشق جامی زگزاف ریز باده که تو شاه ساقیانی بچه روی پشت آرم بکس ی که ازگزینی هله عاشقان بشارت که نماند این جدایی صفت خدای داری چو بسین درآیی بشید یرکونم که توانشب آن مابی منگر به رگدای ی که تو خاص ازان مایی بخدا کسی نجنبد چو تو تن زنی نجنبی بت من ز دردرآید بمبارکی و شادی هله ای پری شب رو که ز خلق ناپدیدی توکیی درین ضمیرم که فزونتر از جهانی بت من بطعنه گوید چه میان ره فتادی چومرا ز عشق کهنه صنما بباد دادی دل بیقرار راگ وکه چو مستقر نداری سحرست خیز ساقی بکن آنچ خوی داری ز بهار جان خبر ده هله ای دم بهاری ز غم تو زار زارم هله تا تو شاد باشی ۱۳۳ ۱۳ ۱۳ ۱۳۹ ۱۳۹ ۱۳۷ ۱۳۷ ۱۳۸ ۱۳۸ ۱۳۹ ۱۳۹ ۱۳۱ ۱۳۳ ۱۳۳ ۱۳۳ ء۱۳ ۱۳ ۱۳۰ ۱۳۹ ۱۳۷ ۱۳۷۲ ۱۳۸ ۱۳/۰ ۱۳۹
— পৃষ্ঠা ১৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।