مصراع اول مطلع هم پهلوی خم سرنه » ای خواجة هرجایی بن نیت آن کردم تا باشم نمودایی عیسی چو توی جانا ای دولت ترسایی چانا نظری فرما چون جان نظرهایی کل گفت مرا نرمی از خار چه میجوبی ای دل بادب بنشین برخیز ز بدخویی از هرچه ترنجیدی با دل تو بگو حالی ای خواجه توچه مرغی؟ نامت چهچرا شانی با کوش بای اقا کی زده ۷ کی برخی زکه جانست و جهانست وجوانی گرعلم خرابات ترا همنفسسته ای دل تودرین غارت و تاراج چه دیدی عاشقی شو و عاشق شو بگذار زحیری هر روز بگه ای شه دلدار » درآیی ای ماه اگر باز برین شکل بتابی پا ساقی شرف بشرابانك زندی تو دوش رهیدی و شب دوش رهیدی ای جان گذر کرده ازین گنبد ناری در خانٌ خود یافتم ازشاه نشانی امروز درین شهر نفیرست و فغانی ابروژسماعست و مداست وسقایی ای مونس ما خواجه ابوبکر ربابی امروز سماعست و شرابست و صراحی ای آنک بدلها ز حسد خار خلیدی برخی زکه صبحست و صبوحست وسکاری فهر ست اشعار صفحة کناب شمارة غزل ۳۹:۱ ۳۹:۳ ۳۹:۳ ۳۹: ۳۹:۰ ۳۹:۹ ۳:۷ ۳۹۶۸ ۳9۹ ۳۱ رف تفلک ۳۹. ۳۹9۰ ۳۹۰۹ ۳۷ ۳ ۸۱ ۲۹۰۹ ۳۹۹۰ اززش ۳۲ ۳۹-۳ ۳۹۶ مصراع اول مطلع مگریز ز آتش که چنین خام بمانی گیرم که نبینی رخ آن دختر چینی زانجای بیا خواجه بدینجای نه جایی ای خواجه تو ترکی عجمیوار چرایی یک روز مرا براب خود میر نکردی بخوردم از کف دلبر شرابی چه باند گر چوعقل و جان نخسبي دلا چون واقف اسرار گشتی دریغا کزمیان ای یار رفتی منم فانی و غرقه در ثبوتی تو آن ماه ی که درگردون نگنجی کریما توگلی یا جمله قندی تگارا تو در اندیشة درازی گرین سلطان مارابنده باشی ببین این فتح ز استفتاح تا کی تو نقشی » نقش بندان را چه دانی نه آتشهایها را ترجمانی دلا تا نازکی و نازنینی اگر درد مرا دربان فرستی کس ی کو را بود در طبع سستی چرا ز اندیشة ببچار هگشتی کجا شد عهد و پیمان ی که کردی دلا رو رو همان خون شوکه بودی مرا چون ناف برمستی بریدی ازین تنگین قفس جانا پریدی
— صفحة ١٠ —
هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.