Divan Kabir Shah Shams Tabriz — Vol 5
/ ৩১৯
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

۳۱۱۳۲ 99 ۹۹ 1 ِ ۰ بب ۰ ب ب۳9 ۱ ۰ دار شو بدار شو» هين رفت شب بدارشو سار شو بزار‌شو وز خویش هم بزار شو در مصر ما يكك احمقی نك می‌فروشد بوسفی بأور نمی داري مرا » اینك سوی بازار شو۲ مس رصم سس و ص بچون ترا یچونکند » روی ترا گلگو نکند خار از کفت‌برو نکند وانگه سوی گلزارشو بر ۳ مس : ند ۶ ی 9 مشنووهرز مکروفسون؛خون‌راچراشو بی‌بخون؟! همچون‌شد حش وس ونوا ه«دردی خو آرشو ۳ مِ سم .۳ 2 , ‌ ۷۵ در گر یش وگاناوچون گو ي‌شوچون گو ي‌شو ور هر قل. کن تشن مردار شو مردار شو آمد ندای آسمان ۰ آمد طبیب عاشقار خواه ی که آید پیش و بیمارشو بیمار شو سس ت و ۰ این سینه را چون غاردان » خلوتگه آن پار دان کر بار غاری هین با » در غارشو در غارشو و مرد نك سادةٌ » ژر را بدزدار ی داده خواهی بدانی؟ دزد را طرار شو ظر او شون ‌ سم 0 4 خاموش وصف بجر و در" گ گوی در در بایاو خواه یکه غواص ی‌کنی » دم دارشو دم دارشو* ۱۷۱۳۶ را و مو حو هت و و ما وا سم مش و سس ۱۱9۸۰ نبود جنون مه در جهان آی‌دل‌همینجا نگ شو: زج که ترسانیم؟ کرج که کوجنکهد و (۱) ۱ - مق » خب : از خویش ۲ خب : بقیهٌ غزل افتاده است . ۳ - مق : ز هر ۶ -.چت (متن) : بیابی ۵ - فن : بحرود ای قح هد : ندارد . (۱)- افلاکی در مورد اين غزل قصهٌ ذیل را آورده است : « الحکایة - اکابر اصحاب روایت کردند که معتیر خواجهةً متمول نیازمند از شهر نبریز درخان شکر فروشان نزو لکرده نود . مگرروزی ازخواجگان شهرقو نیه استفسار کرده اس تکه درین شهر ازمشایخ وعلیا کی نند که بزیادت ابشان مشرف شوم وسعادت بد فو اید ایشان مستفید شوم که مقصود عارفان عالم از زحمات اسفار ومطالعهٌ اسفار دریافتن حضور علماء کبار ومشایخ ابر اد است . نه آنکه محش تجارت وا کتساب اسبا کنند چنانکه گفته اند : مثنوی : دستبوس ایشان دریافته مصاحبت نمایم و اژموا کفت حق تق میا رو باید اول طالب مردی شوی گفتند درین شپرما مشایخ کرام وعلماء عظام بسیارند اما شیخ الاسلام ومحداث ایام خدمت شیخ صدرالدین است که در جمیع علوم دینی وطریقت مشایخ یقیلی عدیم المثال است . خواجگان شهر اورا بررگرفته بزیارت شیخ صدرالدین روانه شدند وقریب دویست دیناری ارمنانپای عجیب وتحف غریب باهم بردند . چون خواجةٌ تبریزی بر در شیخ رسید بسا خدم وحشم و شاهد انا یلاو عصات 3 براب بو اش هرن تداع تماشاکرد زین حال انفعال نمود » ملول شد که من بزیارت امیر آمدهام با بزیارت تقیر ۰ گفتند شیخ را این معنی زیان نم کندکه او نف سکامل دارد چنانکه حلوا طبیب را زیان ندارد اما رنجود محرور مزا را زیان دارد علیپا باکر اه تیام در آمده صحبت آن بزر گ را دریافته از شیخ همتی استدعا کرده از زیانهای (بقیه درصفحةً بعد) ۲

— পৃষ্ঠা ৩১ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।