Divan Kabir Shah Shams Tabriz — Vol 5
/ ৩১৯
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

ره غزل ۲0۰ ۱۵۰ ۱۵۰۵ ۳۰۰۹ ۷« ۱2۰۸ ۲۵۰۹ ۱5۰ ۲۰۱ تکشک ۱ 1 ۱۰۱۹ اش ۰:۷ ۲۱ ۱۰۱۹ 0۳ ۲۱۰۱ نفک 6۲ دشک ۲0۵ ۱9:۹ ۲5۳۷ ۲۵۲۸ ۱6۲ ۰۳۰ ۱:۳۱ ۱۰۳۲ ۱9۳ ۱:۳4 ۳۵ مصراع اول مطلع چو سر مست منی ایجان ز خی وش چه اندیشی| ۲۳۳ ا گرزهر است | گرشکرچه شیر بنست بیخو یشی | ۲۳۳ چو بیکه آمدی باری درآ مردانه ای ساقی ‏ | ۳ب مبارك باشد آن رو را بدیدن بامدادانی ۷۳۶ تاش بیدا ای شاف عبت راتس وان مرا آن دلب پنهان همی گوید بپنهانی ۷۳۵ بر دیوانگان امروز آمد شاه پنهانی ۲۳۹ مرا پرسید آن ساطان بنرمی و سخن خایی ۲۳۳۹ بباغ و چشمةٌ حیوان چرا این چشم نگشایی ‏ | ۲۳۷ رها کن ماجرا ای جان فرو کن سر ز بالایی ‏ | ۲۳۷ بیا ای عارف مطرب چه باشد گر ز خوش خویی | ۲۳۸ در آمد در میان شهر آدم زفت سیلابی ۳۳۹ یکی 9 یدید آعد در آن دکان زر کوبی ۲۳۵۹ ا گر الطاف شمس‌الدین بدیده بر فتادستی ۷۰ ر‌ رنگ روی شمس‌الدین گرم خوی بوورف‌ستی| ۲4۰ اگرامروز دلدارم کند چون دوش‌بد مستی ۳:۱ غلام پاسبا نانم که یارم پاسبانستی ۷:۲ کر آبت بر جگر بو‌ی دل تو پس چکاره‌ستی | ۷4۵ اکر یار مرا از من غم و سودا نبایستی ۳:۰ دل پر درد من آمشب بنوشیدست يك دردی | ۲4۱ دل آتش پرست من که در آتش چ و کو کردی | ۲۵۷ اکر آب و گل ما را چو جان و دل بری بوه‌ی | ۲4۷ اکر کلهای رخسارش از آ نگلشن بخندیدی ]۷4۸ نکو بنگربروی من نه آنم من که هر باری ۰ | ۲4٩‏ بنامیزد نگویم من که تو آنی که هر باری ۲1۹ مروت نیست درسرها که اندازنه دستاری ۷0۰ ایا ترديك جان و دل چنین دوری روا داری |۲۵۰ دلم همچون قلم آمد در انگشتان دلداری ۲۰۱ چو س‌مست منی ای جان ز درد س چه غم داری] ۱ کی‌افسون خوانددر کوشت که‌ابرو پر کره‌داری| ۷۵۲ بر بربام ای عارف بکن هر نیمشب زاری ‏ ]۲۵۳ _ مها یکدم رعتّت شومرا شه دان و سالاری 13 هران بیمار مسکین را که از حد رفت بیماری | ۲۵4 صنحة کناب شماره غرل ۱9۳۹ ۱:۳۷ ۳۵۳۸ ۲2۳۹ 9۶:۰ ۱:۱ ۱9:۲ ۱۰:۳ 9:۶ ۳:۵ ۱9:۷ 9۶:۸ ۱:۹ ۱0۰ 7۰۱ اشتک ۷۵۰۳ ۱:9 ۱:0۵ ۰۹ ۵۷ ۲۵۵۸ ۱:۹ ۱0۹۰ اک ۱9۹۲ ۱9۳ ۱9۹ نتن ۱۰۹۹ ۱9۰۷ ۲۱۹۸ صفجةٌ مصر اع اول مطلع تیاب مثال باز رنجورم زمین بر من ز بیماری ۲0۵ مگردانید با دلبر بحق صحبت و باری ۲5۹ حجاب از چشم بگشايي که سبحان‌النی اسری | ۲۵۷ یکی طوطی مژده آور یکی مرغ خوش آوازی | ۲۵۷ چو شیر و انگبین جانا چه باشد گر در آمیزی |۷۸ ال آی جان جان جان چو می بینی چه می پرسی| ۲۵۹ بتاب آی ماه بر یارم بگو پارا اغا پوسی ۱۳۳ بیا ای شاه خود کامه نشین بر تخت خودکامی ‏ |۲۷۹۰ شنیدم کاشتری کم شد ز کردی در بیابافی ۷۱۹.۰ مگر مستی لمی دائی که چون زنجیر جنبانی |۲۱ سحر که گفتم آن مه را که‌ای من جسم وتو جانی| ۷+۱ شدم از دست یکباره ز دست عشق تا دانی :7 تو استظهار آن داری که رو از ما بگردانی ۲۷٩۲|‏ چو دید آن طرء کافر مسلمان شد مسلمانی | ۷٩۹۲‏ یکی دودی پدید آمدسحر گاهی بهامونی ۲۹ دلی یا دیده عقلی تو با نور خدا بینی ۳۹4 کجا باشد دو رویان را میان عاشقان جابی ‏ | ووب کجا شد عهد و پیمانی که می کردی نمی دانی | ۷٩۵‏ اک نی من خوش بارا بصد دأمم چه می بندی | ۲٩۵‏ چرا چون ای حیات جان درین عالم وطن داری | ۲۹٩‏ زهی چشم مرا حاصل شده آبین خون‌ریزی ‏ | ۲۰۷ هران چشمی که گریانست در عشق دلارامی | روپ الا ای یوسف مصری ازین دریای طلمانی ۷۹۹ الا ای جان فدس آخر بسوی من نمی آیی ۷۷۰ مسلم‌انان مسلمانان مرا جائیست سودایی | ۱ب یکی فرهنگ دگی نو برآرای اصل دانایی | ۷۷۱ من پای همی کوبم ای جان و جهان دستی ۰ |۷۲۷۲ گر عشق بزه راهم ور عقل شد از مستی ۷۷ ای دوست ز شپر ما نا که بسفر رفتی ۳ آوره طبیب جان يك طبله ره آوردی ۳۷۳ افتاد دل و جانم در فتنه طواری ۷۷۶ يك حمله و يك حمله کامد شب و تاریکی ۷۵

— পৃষ্ঠা ১৫ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।