راست و لاف مرا با دیده ۰ من ر ۳ شدم وین عجست بای آمد که حرفانه بده طم .سر پستان آن جهان نهان را نما ليك دمی" ان ۱۹۸۰ ار غم اک شادانم ۷۰ که خاكٌ قدمش تاج شش تال فند خوشش بندم داد کلم . ار چند که خارم درپاست هر کی یبقوب منست او دا من در وصال شب او همچو یم ۰ بای من تن درین گل ماندست ز جهان گر بنهانم چه عجب گر چه پر خارم سر نا دم 7 بودهام مومن توحید . کنون ساب شخصم و اندازة او ۶۵ هر کی او سابه_ ندارد جو فلت قمتم نبود هر چند زرم من درون دل این سک دلان چونك از کان جهان باز رهم جز چنان راست ناید کارم پر کارم « گم : « اننك كِ دستارم » مددم ده قدری هشیارم کندرین دایره چون کین جهان را سدم آنگارم »د عاشق دو لت ّ سلطا م دهی ستانم هر دندانم؟ اکو 5 تاج فد رویبد بن بوسفم ۱ 1 چه درین زندام مونس زاوبه احزانم قند می نوش و در اففانم نه که من سرو چنين بستانم ؟ که نهان باشد جان » من جانم وف خار » چو 1 خندانم مومنان را یس اذین اسام قامتش چند ود ۰ چندانم او بداند که ۲ خورشیدانم" هر کام چون زر و خالكٌ کان یکسانم که سازار زانسوی ات و مان من دانم * ۱ - مق :هن لیکن قو ۳ب قص : که چوخورشهدانم وج » عد : ندارد . ۲ ب فص : ز پن دندانم ۴ بت قو » قح ؛ قد : ندارد , سا بت
— পৃষ্ঠা ৫৪ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।