Divan Kabir Shah Shams Tabriz — Vol 4
/ ৩২১
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

من اگر الم اگر عذر آرم ۰ هر جفایی که کند می رسدش ایتناز داروی درد دلم درد وبست عزت و حرمتم نگ باشد باده آنکه شود انکوز تم ۰ مان دهم زیر لکد چون ایکون گر چه انگور همه خون گرید پنبه در گوش کند کوننده 9 انکار کنی معذوری #- ی ۳ چون در سمی و فدیم س رکردی ۱۹۷۸ شه در رن کند دلدارم 01 هر جفابی ححکه کند بردارم بکرم انگارم دل بدردش ز چه رو نسبارم ۳ ستمش ‏ را که کند عثق عزیزش خوارم که بکوید بلگد عصارم تا طرب ساز شود اسرارم که ازین جور و جفا بزارم حه من از جهل نمی افشارم آنگهی شکر کنی بیارم* مت بوالحکم ان کارم ۱۹۷۹ ۰ مرن 1 مستم اگر هشارم بی خبال رخ آن جان و جهان ند صورت آنم سحه اژو اینچنین ‏ . این می ینم دم فرو بستهام و نن ‏ زههام ۶ بت مین کفن از « منم جان بتان » گفت : «1گی در سر نو شور مشست منم آن شنم که در آتش ود" هی گفتمش : < عرچه سوزی و ز من ۲ س فد : گر تقو ۵ بت فه : قزر ۱ ب چت : بعدم > سم چت : ازان ند چشم خوش آن یارم از خود و جان و جهان بزارم روز و شب در گل 3 گزارم چشم او آنه چون بردارم ؟ 1 مده نا عللا برنارم کنتم «اینست تا اقرارم » از نو من بان مو نگذارم" سپارم» هر حه بروانه نود ۰ دود عشی نو بود آنارم ۳ب فص : سمی قدمم اب فقو قح » عد : ندارد - ٩‏ سب چت : ندارد . ۷ سب چت : تقو بت

— পৃষ্ঠা ৫৩ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।