Divan Kabir Shah Shams Tabriz — Vol 4
/ ৩২১
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

کلینان را حمله 3 می زنم چونك بی من باغ حال خود دید از بهار . وصل . بر سار دی بار دیگر از بر سین خود ۰ ند گان خواش را بن هر او کون مِ شمس آبریزی همی گوید دودح من ز وصلت چون بهجران می‌روم فن نود کی ری ۱ ویر کف چشم 7 خره در من ماندست ۰ عل هم ات خود را ی دست نایدا رن م ی کشد انچنین بیدا و بنهان نت کته ازیزهنان. بت "کاول آوریا در تماشای چنین دست عجبت ۰ امن چو از دربای عمان قط رهام من چو از کات سعانی يك جوم من چو از خورشید کیوان ذرهام این سخن پابان ندارذ لك من من سوی باغ و گلشن می‌روم ۶ روز تاو بیکست یی روش مرا جات مرا هشتست و پیشین می رود بت قو فیم عد : ندارد . ۱ - فص : این‌جاست بی‌جان . قصد شاخ تازه و تر م کنم ۳ هشتم داد و داور میکنم مقفرت را روح پرور می کنم دست بی سمان بر از زد میکنم خسرو و خاقان و سنجر می کنم («من ر عین دوح سرور م ی کنم» »د در بابات._. مفبلان . می روم تا نینداری که خواهان ‏ می روم 3 ميان باغ و بستان می روم زانك جانبن‌جاست وبی‌جان" می‌روم هو ببی دس کیان می دو) نا که مر بیدا و بنهان می روم جمع رد و من پریشان می روم من شدم از دست و حبران می روم قطره قطره سوی عمان می روم همچنین جو جو بدان کان می روم خر ده موف توا شنم آمدم زان سر + بایان می روم نو نمی‌اپی ميا » من می روم من برای شم رشن یل دی) مر جان همی گوی که : «بی تن می‌روم» ۴ ب فقو قح » عد : ندارد .

— পৃষ্ঠা ৪৭ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।