4 یش آن فربه کن هر لافری این چنین جسم نزاری م یکشم از دوصد شهرم اگر شون کنند هر عشقی شهرباری م یکشم 3 دکان و خانهام ویران شود بر وفای لالهزاری م یکشم عشق بزدان س حصاری کی رخت جان اندر حصاری م یکشم ۰ انز هر بسکان هس دلی بهر باری "۰ بردباری! م یکشم بهر لملش کوه و کانی میکنم بهر آن گل بار" خاری م یکشم بهر آن دو ۳ مخمور او همچو مخموران خباری می کثم بهر صیدی کر نمی گنجد بدام دام و داهول شکاری م یکشم گفت: « این غم تا یامت میآشی؟» می گشم ای دوست؛ آری + م یکشم ۰۵ سنه غار و شمس مربزست. بار سخره بهر بار غاری می کش مد ۱۹۹۶ میت ممی نات برده حان ان صنم جون نداند برده را صاحت؟ حرع؟! چون ز پرده قصد عقل ما کند و فسون بر ما مخوان و بر مدم | عاقل از ما می رید ۰ دیوانه هم آنچنان کردیم ما مجنون که دوش ماه می انداخت از غیرت علم ۰ بردهایی می نوازد پرده در تارهایی میزند بی زیر و بم عقل و جان آنجا کند رقص الجمل کو بدرد پردة شادی و غم ۰ ِ م2 ۰ 3 ۰۰ 3 وه اضف وا وش کرفت ما سر رقصان جو بر کاغذ قلم ۷۱۹۵ عاشقی بر من » پرشانت کنم کم عمارت کن که ویرانت کنم و ۳ ت راخ .۰ ۱ : کر دو صد حائه ۳3 رسور وار بت تن بیخان و بیمانتکنم ۱ - فد : یاربردباری ۴ - چت : باز # س قو » قح » عد : ندارد ۳ - فص : پردهٌ صاجب ؟ چت : چان نداند پردهٌ صاحب حرم ۷ - قو » قح » عد : ندارد . 4 - قص ؛ بی کس وبیخان ۳۹
— পৃষ্ঠা ৪৫ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।