Divan Kabir Shah Shams Tabriz — Vol 4
/ ৩২১
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

می گریزی هر زمان از کار ما در میات کار چونت بافتم ! حند بارم وه کرقق و شد ای صنم » ا؛ ۰ بار چونت بافتم ! اي در بده برده های عاشمار * بر ده را بردار 1 جولت بافتم ۲ ! ۶صای ز روت تانیا شرمسار در کل و کلزار جونت بافتم / سر ای دل ۰ اندكك نیست زخم چشم" بد پس مکو بسیار ۰ چونت بافتم" ! او هن ماش تقاینم خی وان این عجب* بدار چونت یافتم ! ۳ 7 1 ۲ ی 1 من رویز که انوا از و رازه اند آن انوار" چونت بافتم * ۱۹۹۱ سالکان راه را محرم شدم سا کنان قدس را همدم شدم ۰ ار می دیدم برون از شض جهت با 9 فش ان طارم شدم خون شدم جوشیده در رگهای عشق در دو چشم عاشفانش ۳ شدم یل یه ت زبان گه دل خاموش چوت مریم شدم آنچ از عسی و مریم یاوه" شد 3 مرا باور کنی آن هم شدم پسش نشترهای عشق ی زخم و صدره و مرهم شدم ۰ اهر قدم همراه عزرایل . بود جان مادم ۳3 از او در هم شدم رو برو با مرگ کردم حربها تاز رن م رکك من خرم شدم ۹ کردم اف هستی را نمام که ش زین مً محکم شدم ۱ چت : این بت وبیت سد را ندارد . ۲ب مق : آشرچشم ۳ -عد : این بیت وببت بسد را ندارد . ۶ - چت : این چنین *‏ چت : توی خورشید جان ؛ عد : نوی خورشيد روح ۲ - عد » چت : درچنان انوار قو » قح قص : ندارد . ۷ - چت » قص : عاشقان‌شينم ۸ - فذ : یافه یه حاشبه ازسفسهً قبل : و ار تکاب انکارمانم میشد و نمی‌بارستم بدان جناب ما بی‌جستن ۰ عاقبة | لحال توفین الهی‌دفیق جان‌من گشته بر غبت تمام وجذبهٌ درون آن شاه انام مصحوب آن جماعت کر ام بزیارت حضرت مولانا مشرف گشتیم همانا که چون از درمدرسٌ مبارك قدم نپادیم دیدم که حضرت مولانا خرامان خرامان استقبال مابند گان کرد بمجرد نظری که برچپرهٌ مبار کش انداختم عقل از من زایل شده همچنان بجمع سر نهادیم ومولانا از آن‌میان من بنده را در کنار گرفته کفت : «شعر : ای‌گزیده بارچونت یافتم ۰۰ . الی آخرالقصه» ون

— পৃষ্ঠা ৪৩ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।