۵ ۶ ۱۸ درا رب ق۳ 2 0 دسر ميا متسر ما میاش از تم ی : ک هن ۵ هد با ۳ 9 کات دشمن درون دل شندم س تس ۲ مگ او گزید پم ۰ نمود پس جفايم جو برازهای فردان برسیدهام جو مردات همه وشن ده زمن جنین فن امد ۳ ره جولس حکو ز ادم تشد ند جر له هی ساز ها و 1 ۰ برسان بهمدمانم ه مرت ارچه دود دام خمثات. بس خجسته الب و چشم" بر پسته جو ز دل بحانب دل ره خفبه تقد امن صمر همچو ۳8 مگ مرده درفکندم بدونيك خویتان. ۱ کنات او بکنتم ۱۷۳۰۰ چو دلم رسد نا که بدلی عظیم و آ گه ۱ - عد : شود ۲ - قص : فیب ۳ب هس : ٩ چت : اورا (۱) - افلاکی درسب انشاء این غزل قصهً ذیل را آورده ۱۹۳ چشم سس است : ۱ »ههردل لد 3 پی مرن تصوری را ی هو و : وک م چو سکتسن اورا .لب خویشرا تم ری 1۳9۳ ۲ 19 چه بدین تقاخر آرم که براز او رسیدم؟ که شصد کزدمی وااسوی سا خود کشیدم مرن ازین بلیس نا کس بغدا که نابدیدم سس چوگزید ماررانم از سیه دسن دمیدم ز رهی که کس نداند بضمیرشان دویدم ز خزینه های دلهاگ زر و تفره بر گزیدم ح ص. و اضفین هس کون و باسمن بچیدم ۳۷ ۳ بهنه پرده آت را چو ساج برشیدم ز بهات دل او بثال دل طبیدم ت فد : دل را ۵ مق چت : یاسمین ۳ 4 و فالده با وانه بگوشه رفته « هىچنان درخانهة پروانه سماع عظیم بود » حضرت مولانا شورهای بینپایت فرمود مگرسید شرفالدین با پر و ناسر آغماز غر و شمر :هذیا ن که گفت دشمن بدرون و بمساویمشغولشد واواز سسرضر ورت میشنیدفی | لحال مولاناسر آغاز کرد واين غزل رافررمود شعر :هذدیان دشمن ب خود شنیدم ...> .
— পৃষ্ঠা ২২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।