Divan Kabir Shah Shams Tabriz — Vol 4
/ ৩২১
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

مصر آع اول مطلع آمد که بریدن ن‌ ذدر میان حوران چون جان تو می ستانی چون شکرست مردن ار صفحة | | شمارة غزل برع افلمصيي عتاب |غزل ۱ مطربا نرمك بزن تا روح باز آید بتن ۸ ۲۰۱۷ ای دلارام من و ای دل شکن ۸۷۲ کانسن بنده‌ستايك فرضم یْق اشد رسن | ۷۱۹ |۲۰۱۳ ساقیا برخیزو می در جام کن ۳ بخدا میل ندارم نه بجرب و نه بشیرین ۵ ایب راز چون با من نگوید یار من ۵۶ بده آن مره ترش را قدحی آی شه شیرین ۹ ۱۲۰۱۵ فقررا در خواب دیدم دوش من ۵ صنما بیار باده بنشان خمار مستان ۰ | (۲۰۱5| جان من جان تو جانت جان من ۸۵ صنما بچشم ذوخت که بچشم اشارتی کن ۷۰| ۱۷| آمد آمد در میان خوب ختن ۷ هله نیم مست اگشتم یاو درتبدی کن ۰ ۲۰۱۸ مرغ خانه با هما پروا مکن ۸ چه شکر داد عجب یوسف خوبی بلبان ۲ [۲۰۱۵| ای ببرده دل تو قصد چان مکن ۵ جنّتی کره جپان را ز شکر خندیدن ۷۲ ۲۰۲۰۱| ای خدا این وصل را هجران مکن ۵۰| جان حیوان که ندیدست بجل کاه و عطن ۷۳ |۷۱. | صبحدم شد زود برخیز ای جوان ۱ همه خوردند و بخفتند و تپی گشت وطن »۷۷ | ,| ای زبان و ای زیان و آی‌زیان ۷۲ خوی با ما کن و با بیضران خوی مکن ۷۷۵ |۲۰۲۳ رو قرار ازدل مستان بستان ۹ هیچ باشد که رسد آن شکر و پستهٌ من ۷۵ عب.ب| مات خود را صنمامات‌مکن ی ای اقا ی عازن چپ | وب.ب| ای بانکارسوی ما نگران ۵ اینکه آن انجم روشن که فلك چا کرشان ۷ [۲۰۲۹| پشکر خنده ببردی دلمن ۲ چون خیال تو درآ ید بدلم رقس کنان ۷ | ۲۰۲۷| ای امتان باطل‌بر نان زنید برنان ۷ هر کرا کشت سراز غایت بل فرفدن ۷۲ | ۲۸ ۰ گرچه بسی نشستیم در نار تا بگرد ۵۸ بخدا کل زتو آموخت شکرخندیدن ۷۷۸ | اهب.۲| ای مرغ آسمانی 8 مکن ای موست زجور این دلم آواره مکن ۷۷۸ ۲۰۳۰۱| کفتی مرا که چونی درروی ما نظر کن ۰ ای ز هجران و مردن طرب و راحت من ۵۹ ۲۰۳۱| ای محو راه گشته از محو هم سفر ک ۳۰۰۱ دم ده و عشوه ده آی دلب سیمین برهن م۲ | ۲۰۳ ن از که باك دارم خاصه که یار با من ۲ تو سبب سازی و دانایی آن ساطان بین ۳۰ ]۱۲۰۳۳ جانا نخست ما را مرد مدام گردان + _ همه خوردند و بخفتند و 0 وطن ۲۲۱ | ۱۲۰۳۵ ای دل ز شاه حوران با فبلةٌ صبوران من هروا تودچه خی سک لافرشان پسپ | |دم۲۰۳ آن خوب را طلب کن ۱ ۶۵ چه نشستی دور چون بیگانگان ۳۲ ۳۰۳۹ امر‌وزس کشانرا عشقت ز حلوه کردن ۰ هر کجا که با نپی ای جان من ستت ۲۰۳ ۷ شاه ما باری برای کاهلان سب | سم از زنگ لشکر آمد بر قلب لشکرش زن ۰۸ می بده ای‌ساقی آخرزمان ۱۲۳۵ ۲۰۳۵ رو سر بنه بیالین تنها مرا رها کن ۵۹ نك بهاران شد صلا ای لولیان ۳۶ | ۰۰| روز است ای دو دیده در روژثم نظ کن ۰ بو از دل نکترای بی سخن ۳۵| ۲۰| بروانه شد در آتش کفتا که همحنین کن ۲۱ جان جانهایی تو جانرا برشکن ۵ ۱۲۰۶۲ ای سنکگ دل تو جانرا دریای پر گهر کن ۳۳۹ ۳ ۳:۳ ۶۶ نی 3 ۳:۹ ۲8۰ ۱۳5۱ ۱۳۱ ۳۰

— পৃষ্ঠা ১৬ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।