توقع دارم ازلطذف توای صدر نکو آیین چو افتم من ز عشق دل بهای ولربای من منم آنحلقهدر کو ش ونشسته گوش شمسالدبین الا ای بان شبگیرم بیار اخبار شمس الدین ای قاعده مستان در همد گرافنادن 7 چون چگ شدم جانا آن چنگه و دروا کن ای سنجق نصراله وی مشعلهةً یاسین دریردة دل شگرصند وختر آبستان ای مرو و گل و دستان ایکار من از تو زر ای سیمبر مستان ای حانك من چونی يك بوسه بحندای جان دروازةٌ هستی را جز ذوق مدان ای جان رو مذهب عاشق را برعکسروشها دان ای نفس چو سگه آخرتا چدد زنی دندان دو چیز نخواهد 1 در در هردو جهان میدان ی در عم بیموده رو کمتر کوا برخوان دانی که کطاوویی ار ایک خر از آتش روی خود اندر دلم آش زن ای یار مقامردل پیش آو دمی کم زن و <ا شوور وحدت درعین نا جاکن ای دل چو اش کدنف در شرح زبان من من گوش کشان گشتم از لبلی واز مجنون آرایش باغ آمد این روی چه رویستاین فوژین تعاب هب این :زا کیکالرا نیز از چشمةٌ جان ره شد در خاناٌ هرمسکین 1 بی او نتوان رفتن بی او وان کف آن ساعد سیمین را تن کزان ما افکن ای سرده صدسودا دستار چنین منی کن نی نی به اژین باید با دوست وفا گردن گرت هست سرما سرو ریش بجنبان ۱2۸ ۱۶4 ۱۶۹ ۱0۰ ۱6۵ با بوسه بیحدست از آن لعل منم دل دل دل نو دل مرا مرنجان با روی و کفرست بمعنی نگریدن ما دست ترا خواچه بخواهیم کشیدن هرشب که بود قاندةٌ سفره نهادن صد کوش نوم باز شد از راز شنودن کرزازك ملولی زمن ایفتنةً حوران بفریفتیم دوش و پرندوش بدستان ذشاید از و چندین جور کردن درین دم همدمی آمد خمش کن ندا آمد بجان از چرخ پروین دل خون خواره را یکباره بستان ما ای مونس <انهای مستان 0 زخم دف کفم بدرید آی جان چرا مدکر شدی ای میر کوران شنیدی تو که خط آمد ز خاقان کجا خواهی ز چدگه ما پریدن ا گر تو عاشقی غم را رها کن و تقدقلب را از زر برون کن گرراینجا حاضری سهمچنین کن نتانی آمدن این راه با من ذل معقوق سوژینسرت امن تو هرجزو جهان را بر گنر بین ترا وزدی دهم ای طالب دین بیا سافی می مارا بگروان بباغ آییم فردا جمله یاران اگرخواهی مرا می درهوا کن برو ای دل بسوی دلیرمن پر بربام و | کنون ماه نو بین چو بر بندند نا گاهت زنخدان فروه آ تو ز مر کب بار میبین ۱۹ ۱۲ ۱ ۱۳ ۱۹۶ ۱۹4 ۱1۰ ۱۹۹ ۱۹۹ ۱۰۷ ۱۳۷ ۱۷۱ ۱۷ ۱۷۲ ۱۷۰ ۱۷۳ ۱۷۳ ۱۷ ۱۷ ۱۷۵ ۱۷۹ ۱۷۷
— صفحة ١٤ —
هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.