مبان خونم و ترسم که گر آید خیال او خلات هبه عالم اگر چه 7شنا داند ۰ انم افتاده در سبلی ۰ ۳3 مجنون آن لبلی همی کردد دل باره همه شب همچر استاره ز شبهای من گریان بپرس از لشکر پربان 1کن یکدم باسايم روان من نیاساید رها کن تا چو خورشیدی قبایی پوشم از [تش ۳ 2 ۵ کهآن خورشید بر گردون زعشق اوهمیسوزد رهاکن 7 چون.ماهی گذازان غمفن باشم من این ایوان نه تو را نمیدانم » نمی دانم مرا گوید :«مروهرسو. تو استادی؛ با اینسو» تی ,"کاخ گویانم ۰ همی دارد پرريشانم ۰ مرا جان طرب پیشهست »که بیمطرب " نبارامد یکی شیری همی ینم جهان پیشش له آهو مرا سبلاب ی ۰ فرراسهو ایو ترجه چو طفلی شدستم من میان کوی و بازاری مراگویدیکیمشفی:« بد تگویندید گویان» ۱- چت : داز اس قص: که گر وس قو » فص : پیشهست بی معطرب - قح عد : ندارد. ٩ب قس : آن جو بخون دل خیالش را ز بیخویشی یالایم سفون غرقه شود وال اگر این را بگفايم زمن گر يك نشان خواهد نشانیهاش بشایم شده خواب من آواره ز سحر بار خود دایم کهدر ظلمت ز آمد شد بری را بای میسايم من آن لحظه بياسايم که یکلحظه ناسایم دران آتش چو خورشیدی جهانی را ببادایم وهردم شکر میگو ید که سوزشرا همیشايم که تاچون مه نکاهممنچومه زان پس نیفزایم* من این ام حادو را نمی دانم » نمی دان(۱؟ که من آنسوی* پیسو را نمیدانم * نمیدانم من این خوشخوی بد خو را نمیدانم» نمیدانم من این جان طرب جورا نمی دانم * نمی دانم که من این شرو آهو را نمیدانم » نمی دانم که این سبلاب واینجو" را نمیدانم» نمیدانم ی ازار ولين کو را نمی دانم» نمی دانم تن بد گو را نمی دام نمی دانم ۳- چت » قص : گویی - چت: این سوی (۱) ب افلااکی درمناقبالمارفین در سیب انشاء این غرل قصهٌ ذیل را آورده است : « مگر درویشی اژ ندیمان حضرت انبساط نموده بطریق مطایبه گفته باشد که خداوندگار ما عجب بود که از لشکر پاچوخان نترسید ودر چنان روز قیامت بر سر آن تل بشماز ایستاد . زهی شجاءت و دلیری ؛ بقين شد که خداو ند گار ما پپلوان عظیم بوده است فرمود که ای وا که ۶اه ما !نا اشجم الثاس فرموده است یاران همه سر نهادند و آفرین ها کردند همانا که این قصیده را سر آغاز کرد : من این ایوان نه تو را نميدانم نمیدانم ۱۰۰۰۰لخ >
— পৃষ্ঠা ৯১ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।