زهی دریای بی ساحل پر از ماهی درون دل شهی خلق افسانه » محر همجو شه دانه هن وه بان تا دای توبن ۶۰ هزاران جان سموبی همی سوزد ازین خوبی خش کن کز سخن چنی هميشه غرق تلوشی ی کر دم 1 کی مستماز آنافسو ن ردستم ۱۷ 5 ۱ _ جو رعد ورق میحندد ۳ و حمد می خوانم زبانم عفده وی( جو موسی من ز فرعونان ۰ رو بندید دستم را چو دربایید هستم را 4 جاسوسم ؛ نه ناموسم من از اسرار قدوسم م زناده باد می خزد که باده باد انکیزد 5 همه زهاد عالم را ۳ رسد زین می چه جای میی که گر بوپیازان انفاس سرمستان ۶6 وجود من عزسخانهست و آن مستان درو حمعند ۱:۸ ندارد پای عشق او دل بی دست و بی پم ۱- چت : این بیت را ندارد. ه قح عد : ندارد. هه - عف : چت : ندارد ۲ - قص ) فد : میشندم چنین درا ندیدستم ۰ چنین ماهی نمیدانم سجز آن شاه باقی را شهنشاهی نمی دانم تو نور ذات اللهی »نو اللهی » نمی دانم چرا ای بوسف خوبان » درین چاهی نمیدانم دمی هویی » دمیهایی ۰ دم ی آهی » نمیدانم که موی وی وا ز ۲ کاهی نمیدانم د چوچرخ مباف پرنورم " بگرد ما گودانم(۱) ز رشاك آنلث فرعونی خبر یابد ز برهانم بلشک رگاه فرعونی ۰ که من جاسوس سلطانم رها کت مس زاق سرستم که تالافی پپرانم خصوصاً انچنین باده که من از وی ببشانم چه ویرانی یدید[ ید . چ هگویم من » نمیدانم رسد درسنکت ی بلافد کاب حیوانم دلم حبران کزيشانم » عجب با خود من ابشانم نمی دانم ۰ همین دانم کهمن در رو ح و ریحانم»د کهروزوشب چومجنونم؛ من زاجیرمی خایه(۳) ۳ - نع , قس : یامن شود (۱) - افلاکی این غزل را در ذیل قصهیی نقل کرده است که آن قصه در ذیل غزل ۱:۳۹ مذ کور افتاد . (1)- ناظر است بایة شرینه : وا حلل فد من لسانی؛ قر آن کریم ۰ ۱۷/۷۰ (۳) - افلاکی اين بیت را در مناقبالعارفین آورده است .
— পৃষ্ঠা ৯০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।