3 خورشید را مانم ۳ دبای کوهزوا درون خمرة عالم بجر وی خی گرم دلا گر طالب مایی بر آبر چرخ خضرایی چهباهولست آن آبی کها ین چرخست زاو کردان! ۸۰ جو دیو و آدمی و جن همی بینی فرمانم چرا پژمرده باشم من؟! که" بشکفتستهرجزو) چرا از ماه وامانم؟! نه عقرب کوفت برپایم کیوتر خانةٌ کردم کنوتر های جانها را شام آفتابم من اگر در خانها گردم و انوهر کوه رکه می بینی بجو دری دگر در روی ترا هر گوهر ی گوید : «مشوقانم بحسن من تفیش کرو که آن هوش یکه در با بدنداری و من از اقلیم بلایم ۰ سر عالم نمی دارم اگر بالاست پر اختر و گر درباست ی رگوهر ۰۰ مرا گوبی: «ظریف ی کن؛ دمیباما آحریفی کن» مرا حون داب فضلش بشر لطف پروردهست در آنشر ات .که جان سازد » دلمشتاق جان بازد زشادیها چو بیزارم سس عم از کب دارم ؟! پی آن خمر چون عندم" شکم برروزه میبند) ۰ رافنادم در آب جو » شدم شسته زرنکگ و بو نوروزوشبدومر رکبدان یکی اشهب یکیادهم جزاین؟ منهاج روز وشب بود عثاق را مذهب بباغ عشق مرفانند سوی بی سويي پران ۲- فلا مق : بر 4 چت قص : پثیر باردل دا من سب چت , قص : چو - هد مق : ندارد ه- ذذا مي , قص : هید ب.۱۹٩۹- درون عز فلك دارم »برون دْل زمین دارم میین تو ناهام تنها که خانة انگیین دارم چنان قصریست حصن من که آمن الامنین دارم چومن دولاب آن آبم چنین شيرین حنین دارم نمی دانی سلیمانم که درخاتم نگین دارم؟! چرا خربنده باشم من ؟! براقی زیر زین دادم چرا زین چاه برنایم ؟! چون من حبل متين دار) پرایمر خجان این س و که صدبر جحصین دارم عقنق و رو افو تم » ولادت ز آب وطین دارم که هر ره هن ویک 2 در باطن دفین دارم کهاز شمع ضمیر ست آن کهنوریدر جبیندار م۰ سم مجنبان گوشومفر ببا که چشمیهوشبندارم*3 ۱۶۷ نه از آبم نه از خاکم » سر عالم نمی دارم و ت/ است پر عبهر * سر آن هم نمی دارم مرا گفتست : «لانسکن»ترا همدم نمی دارم چو من مخمور آن شبرم سس زمزم نمی دارم خرد خواهد که دربازد» منش محرم نمی دارم بثیر یار دلدارم؟ خوش و خرم نمی دارم که من آن سرو آزادم که رگث غم نمی دارم زعشق دوق زخم او سر مرهم نمی دارم بر اشهب بر نمی شینم ۰ سر ادهم نمی دار که من مسلك بزیر این کهن طارم نمی دادم من ایثانرا سلیمانم ولی خانم نمی دادم ۳ چت : بامن +- فد : چواین
— পৃষ্ঠা ৮৪ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।