مریم رم مر بگنتم: گر چهشد:تصردلهر گزنگردیدست» ی رق تس بگفتم:«هجرخونم خورد؛ بشنو آه مهجوران » ۵6 چوبوسف کابن یامین را بسکر ازدشمنان بستد ص__ س_ّ بگفم: ۱ روزییگاهستوسرهدور > تا «رو مرس رم بگاه ویکه الم چه باشد پیش این قدرت ؟! اکر عقل خلاق را همه بر همد گر بندی بگفت:«آنراهم ازمندا نکهمن ازدل نگردید» بگفت :« آن دام لطف ماست کندرپات پیچیدم ترا هم متهم کردند و من پیمانه دزدیدم» بسن بنگر » بره منگ که من ره را نور دیدم که من اسرار پنهان را برین اسباب نبریدم! نیابد سرلطف مامگر آنجانکه بگزیدم "> ۱۶6۵ دعا گویی است کارمن بگویم تا نطق دارم ۰ بگرد شمع سمع و دعاها ام همی و بدار الکتب حاجانم درا که بهر اصفایت سرعدرچر رک یگنجد؟! کهسر بخشید؛فضاست سس چو شاخ بید اندیشه ز هر بادی ۱ کر پیچد قبول تو دعاها را برآن باری چه حق دارم از آن چون پر پروانه دای محترق دارم صحف فوق صحف دارم ۰ ورق زیر ورق دارم دلمشادستو 7 بد:«غم رب الق ( دارم چو بخ سدرهٌ خضر! اصول متقق دارم ۱۶:۹ چهدانیتو؟! که درباطنچهشاهی! همنشین دارم دخ زدین من منگ رکه بای آهنین دارم() ۵۰ دبدان شه که مرا آورد کلی روی آوردم وزان کو آفر بدستم هزاران آفرین دارم ۱ مق : ببر بدم ۲- عد : این بیت دا ندارد + - نع , تص : ندارد هه - قح , هل , ندارد (۱)- متقبس است از: قل اعوذ برب الفاتی قر آنکریم » ۱/۱۱۳ (۲) افلاکی درسبب انشاء این غزل قصهٌُ ذیل را آورده است : «همچنان ازحضرت چلپی حسامالدین منقولست که روزی خدمت شیخ صدرالدین با کابر درویشان بعیادت مولانا آمده بودند تعلق عظیم نموده از آن حالت متألم میشد گفت شفالك او شفاه عا حلا دفم درجات باشد امید است که صحت کلی روی نماید و حضرت مولانا جان عالمیانست بصعت ها ارژانیستفرمود بعد ازین شفاالهُ شما را باد همان که درمیان عاشق ومعشوق پیراهنی از شعر بیش نمانده است نمیخواهید که بیرون کشند و نور بنور پیوندد مثلوی : کگفت لبسش گر زشمر ششتر است اعتنانبیحجابشخوشترست منشدمعر بان زنناوازخیال میخراممدر نهایات|لوصال شیخ با اصحاب اشك ریزان خیزان کرده روان شه وحضرتمولانا اين فزل دا سر آغاز کرده می گفت وجبیم اصحاب جامهدران چه دانی ت که در باطن چه شاهی همنشی دارم .... الغ ۰6 در و من واه هنیا مب هه ره ۱٩-۲
— পৃষ্ঠা ৮৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।